Page 249 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 249
เพรำะไทยก ำลังมีปัญหำกับฝรั่งเศสในเรื่องกำรแบ่งแยกดินแดนในกรณีนี้
ศำสตรำจำรย์ ดร.ม.ร.ว.สุริยวุฒิ สุขสวัสดิ์อธิบำยว่ำ “อาจเกิดจากพระวินิจฉัยที่
จะทรงด าเนินวิเทโศบายทางด้านการเมืองระหว่างประเทศในช่วงเวลาดังกล่าว
ซึ่งก าลังอยู่ในยุคแห่งการแสวงหาเมืองขึ้นของอาณานิคมของมหาอ านาจชาติ
ตะวันตก”
ส ำหรับกำรก ำหนดอำยุศิลปะลพบุรีในปัจจุบัน นักวิชำกำรรุ่นหลังได้
ขยำยช่วงเวลำกว้ำงออกไปจำกที่สมเด็จฯ กรมพระยำด ำรงรำชำนุภำพทรง
ก ำหนดไว้ เดิมคือรำวพุทธศตวรรษที่ ๑๖ – ๑๘ ขยำยออกเป็นรำวพุทธ
ศตวรรษ ๑๒ – ๑๘ เพรำะได้มีกำรค้นพบร่องรอยหลักฐำนโบรำณวัตถุสถำน
แบบเขมรในประเทศไทยที่มีรูปแบบศิลปะและอำยุเก่ำลงไปถึงพุทธศตวรรษที่
๑๒ ด้วย
ค าว่าสมัยลพบุรีซึ่งเป็นชื่อของสกุลช่างศิลปะนั้น มีนักวิชาการ
รุ่นหลังบางท่าน เช่น ดร.พิริยะ ไกรฤกษ์ เสนอควรใช้ค าว่า “ศิลปะเขมร”
หรือศาสตราจารย์ ดร.ม.ร.ว.สุริยวุฒิ สุขสวัสดิ์ เสนอว่าควรเปลี่ยนเป็น
“ศิลปะร่วมแบบเขมร” แต่โดยทั่วไปยังเรียกกันว่า ศิลปะลพบุรีหรือ
ศิลปะสมัยลพบุรี และค าว่า “ลพบุรี” ยังได้ถูกน ามาใช้เป็นชื่อในการแบ่ง
ยุคสมัยส าหรับการศึกษาโบราณคดีสมัยประวัติศาสตร์ด้วย ซึ่งมีความ
หมายถึงช่วงเวลาที่บ้านเมืองโบราณในประเทศไทยมีการเปลี่ยนแปลง
ทางสังคมและวัฒนธรรมภายใต้อิทธิพลเขมรที่แพร่หลายเข้ามาในราว
พุทธศตวรรษที่ ๑๒ – ๑๘
ดังที่ได้กล่ำวมำแล้วข้ำงต้นว่ำกำรศึกษำโบรำณวัตถุสถำนแบบเขมร
ที่พบในประเทศไทยและกำรก ำหนดอำยุนั้น ต้องเปรียบเทียบกับศิลปะเขมรใน
ประเทศกัมพูชำและก ำหนดอำยุอนุโลมตำมอำยุของศิลปะเขมรที่มีรูปแบบ
คล้ำยกัน ดังนั้นขอพูดถึงกำรศึกษำประวัติศำสตร์ศิลปะเขมรโบรำณก่อนอย่ำง
สั้นๆ ว่ำ ศิลปะเขมรเป็นศิลปะที่ได้รับกำรศึกษำอย่ำงเป็นระบบจำกนักวิชำกำร
ชำวฝรั่งเศส เพื่อน ำมำใช้ในกำรก ำหนดอำยุโบรำณสถำนที่พบในอำณำจักร
กัมพูชำ โดยศึกษำหำวิวัฒนำกำรของลวดลำยที่สลักประดับอยู่บน
[๒๓๘]
