Page 292 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 292

ยุคเมืองพระนคร (รำวกลำงพุทธศตวรรษที่ ๑๔ - พุทธศตวรรษที่
               ๒๐)
                       ยุคเมืองพระนครเป็นช่วงเวลำที่รุ่งเรืองที่สุดในประวัติศำสตร์ของ
               รำชอำณำจักรกัมพูชำ ซึ่งเริ่มต้นขึ้นเมื่อพระเจ้ำชัยวรมันที่ ๒ เสด็จขึ้น
               ครองรำชย์
                       พระเจ้าชัยวรมันที่ ๒ (พ.ศ. ๑๓๓๓ - ๑๓๘๙) พระองค์ทรงเป็น
               ปฐมกษัตริย์ผู้สร้ำงรำชอำณำจักรกัมพูชำยุคเมืองพระนคร แต่ไม่ได้เป็นผู้สร้ำง
               ตัวเมืองพระนคร หลักฐำนที่ปรำกฏในจำรึกสดกก๊อกธมกล่ำวว่ำ พระเจ้ำ

               ชัยวรมันที่ ๒ เป็นเจ้ำชำยเขมรที่เสด็จกลับมำจำกชวำ (เชื่อกันว่าพระองค์
               อาจจะถูกจับไปอยู่ที่ชวาในฐานะตัวประกันเมื่อครั้งชวายกทัพมาตีกัมพูชา
               เมื่อราวปลายพุทธศตวรรษที่ ๑๓) และทรงท ำกำรรวบรวมบ้ำนเมืองที่
               แตกแยกให้รวมกลับเข้ำเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันอีกครั้ง พระองค์ทรงท ำให้
               รำชอำณำจักรกัมพูชำเป็นอิสระพ้นจำกอ ำนำจทำงกำรเมืองของกษัตริย์ชวำ
               ด้วยกำรประกอบพระรำชพิธีสถำปนำพระองค์ขึ้นเป็นพระจักรพรรดิ
               (cakravartin) ผู้ยิ่งใหญ่แห่งรำชอำณำจักรกัมพูชำ พระรำชพิธีนี้ประกอบขึ้น
               บนเขำมเหนทรบรรบต ซึ่งเชื่อกันว่ำคือเขำพนมกุเลนที่ตั้งอยู่ทำงตอนเหนือ
               ของเมือพระนครในปัจจุบัน เพรำะบนเขำพนมกุเลนมีซำกโบรำณสถำนหลำย
               แห่งซึ่งมีรูปแบบศิลปะที่แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลศิลปะชวำและศิลปะจำม
               อันเป็นลักษณะส ำคัญของศิลปะสมัยหัวเลี้ยวหัวต่อระหว่ำงศิลปะสมัยก่อน
               เมืองพระนครตอนปลำยกับศิลปะสมัยเมืองพระนครตอนต้น
                       ในเวลำเดียวกันพระองค์โปรดให้พรำหมณ์ประกอบพิธี “ลัทธิ
               เทวราชา” เพื่อสถำปนำเทวะผู้เป็นรำชำของเทวดำทั้งปวงขึ้นเป็นเทพ
               คุ้มครองรำชบัลลังก์และรำชอำณำจักรขึ้นด้วย ลัทธิเทวรำชำเป็นลัทธิพิธีทำง
               ศำสนำที่พระเจ้ำชัยวรมันที่ ๒ ทรงโปรดให้พรำหมณ์ประกอบขึ้นในแผ่นดิน
               กัมพูชำเป็นครั้งแรก กำรประกอบพิธีนั้นท ำให้มีกำรสร้ำง “ศาสนบรรบต”
               หรือกำรจ ำลองเขำพระสุเมรุขึ้นในรำชธำนีเพื่อใช้เป็นที่ประดิษฐำนรูปเคำรพ
               ของเทวรำชำ (ซึ่งเป็นเทวดาผู้คุ้มครองพระราชอาณาจักร) เชื่อกันว่ำ




                                         [๒๘๑]
   287   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297