Page 194 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 194
โบราณคดีอินเดีย | 186
- พระมหารักขิตะ ไปยังกรีก
- พระมัช ิมะ ไปยังพื้นที่แถบหิมาลัยแคว้นมหาราษ ระ
- พระมหินทะ ไปยังลังกา
- พระโสนะและพระอุตตระ - ไปยังสุวรรณภูมิ
อันที่จริงธรรมะที่พระเจ้าอโศกทรงประกาศนั้นไม่ใช่หลักธรรมเฉพาะของพุทธศาสนา
แต่เป็นหลักธรรมสากลที่ยึดถือกันอยู่ในอินเดียขณะนั้น
ราชวง งคะ
เป็นเวลา 50 กว่าป ที่ราชวงศ์โมริยะปกครองแคว้นมคธ จนกระทั่งราวป 183 ก่อนคริสตกาล
(พ.ศ. 360) ปุษยมิตร ศุงคะ (Pusyamitra Sunga) ขุนนางพราหมณ์ของพระเจ้าพฤหทรฐะ (Brhadratha)
กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์โมริยะได้ทําการยึดอํานาจ ปุษยมิตรเป็นผู้นับถือศาสนาฮินดู ได้ฟ นฟูพิธีบูชา
ยัญตามแบบพระเวท โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทําพิธีอัศวเมธ (ashvamedha) ช่วงนี้ศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่
วิทิศา
ผู้ครองราชย์ต่อจากปุษยมิตรคืออัคนิมิตร โอรสของพระองค์และวสุมิตรผู้เป็นหลาน ผู้ทรง
มีชัยเหนือกรีก จารึกบนเสาที่เบสนาคาร์ (Besnagar) ใกล้เมืองภีลสา (Bhilsa) (เพทสาร์) บันทึกไว้ว่าพระ
เจ้าภาคภัทร (Bhagabhadra) กษัตริย์แห่งศุงคะได้ต้อนรับทูตกรีกชื่อเฮลิโอโดรัส (Heliodorus) ซึ่ง
กษัตริย์กรีกนามอันติอัลซิดัส (Antialcidas) ที่ครองอยู่ที่ตักศิลา (Taksasila) ส่งมา อย่างไรก็ตาม
อาณาจักรของปุษยมิตรได้ครอบครองเพียงบางส่วนของราชวงศ์โมริยะเท่านั้น และในที่สุดราชวงศ์ศุงคะ
ก็พ่ายแก่พวกแบคเตรียน-กรีก ซึ่งไม่แน่ชัดว่าใครคือผู้นํา อาจเป็น เมนันเดอร์ เดอเมตริอุส และยูเครติ-
17
เดส (Menander, Demetrius and Eukratides) ราชวงศ์ศุงคะมีกษัตริย์ปกครองทั้งสิ้น 10 องค์ ใน
ระยะเวลา 112 ป
หลักฐานโบราณคดีสมัยศุงคะที่สําคัญชิ้นหนึ่งคือ จารึกบนเสาที่เบสนาคาร์ เมืองวิทิศาเก่า
จารึกเป็นภาษาปรากฤต อักษรพราหมี
17 Singh : p.372.
