Page 195 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 195
โบราณคดีอินเดีย | 187
เ าจารึกของเ ิโอโดรั ห่งเบ นาคาร (ภาพที่ 5.8)
จารึกที่สําคัญในสมัยศุงคะ จารึกอยู่บนเสาที่เบสนาคาร์ (Besnagar) ซึ่งเดิมคือเมืองวิทิศา
จารึกเป็นภาษาปรากฤต (มีสันสกฤตเล็กน้อย) ใช้อักษรพราหมี ประกอบด้วยข้อความ 6 บรรทัด ดังนี้
“เสาครุฑ (ครุฑธวัช) ของวสุเทวะ เทพแห่งเทพทั้งหลายนี้
ถูกสร้างขึ้นที่นี่โดยเฮลิโอโดระ (เฮลิโอโดรัส), พระภควตะ
โอรสของดิวา (Diva-Dion) แห่งตักศิลา (Taxila)
ทูตกรีกผู้มาจากกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่
อัมตะละกิตะ (Amtalakita-Antialkidas) มายังกษัตริย์ผู้นํากสิบุตร ภค
ภัทร (Kasiputra-Kashiputra Bhagabhadra) ในปีที่ 14 แห่งรัชกาล”
อีกด้านหนึ่งของเสามีจารึกสั้น ๆ ดังนี้
“3 ก้าวสู่ความนิรันดร์ เมื่อปฏิบัติตามอย่างถูกต้องจะนําไปสู่สวรรค์, การควบคุม,
18
ความกรุณาและความเอาใจใส่”
จารึกบนเสาที่เบสนาคาร์นี้แสดงให้เห็นว่าราชวงศ์ศุงคะดําเนินรอยตามประเพณีของ
ราชวงศ์โมริยะในการรับรองทูตจากราชสํานักกรีก กสิบุตรภคภัทร อาจหมายถึงกษัตริย์องค์ที่ 5 แห่ง
ราชวงศ์ศุงคะคือ ภัทรกะ (Bhadraka) หรือองค์ที่ 9 ภควัต (Bhagavata) หลักฐานจากเหรียญทําให้
ทราบว่า อัมตลกิตะ (Amtalakita) คือกษัตริย์ชาวอินโด-กรีกที่ชื่อ Antialkidas ที่น่าสนใจก็คือเฮลิโอ
โดรัส ทูตกรีกผู้นี้เรียกตนเองว่าภควัต นั่นคือสาวก (ผู้เลื่อมใส) ในเทพวสุเทวะ-กฤษณะ จึงตั้งเสานี้ขึ้น
ถวายแด่องค์เทพ
า ที 5.8 เ าที ีจารึกของเ ิโอโดรั ที เบ นาคาร
ที า: (Singh, 2008, 372)
18
Singh : p.372.
