Page 254 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 254
โบราณคดีอินเดีย | 246
ห ักคํา อน
- ยึดถือหลักอหิงสา ไม่ทําร้ายสิ่งมีชีวิตทั้งทางร่างกาย วาจา และใจ
- ไม่ ่าสัตว์ ไม่ทําสงคราม
- ป ิเสธการขอความช่วยเหลือจากมิตรสหาย
- ป ิเสธพลีกรรมและการสาธยายมนต์เพื่ออ้อนวอนอํานาจจากเทพเจ้า
- ป ิเสธรูปเคารพและการนับถือรูปเคารพ
- ป ิเสธวรรณะทั้ง 4
- สนับสนุนคําสั่งสอนเรื่องกรรมอันบุคคลประกอบที่สามารถบันดาลให้บุคคล
เป็นไปตามอํานาจของกรรมนั้น
- ป ิเสธเรื่องผู้สร้าง
- ป ิเสธอํานาจเบื้องบนทุกอย่างที่มีอยู่ในโลก
- ป ิเสธการป ิบัติธรรมของสตรีเพศ (สตรีเทพเป็นเหตุแห่งบาป เป็นที่ตั้งแห่งกิเลส
ทั้งหลาย)
ห ักอหิง า (ahimsa)
บัญญัติข้อแรกของเชน คือ อหิง า – สําคัญที่สุดในบรรดาคําสอนทั้งหมด ต้องไม่ทําร้าย
สิ่งมีชีวิตทางร่างกาย ทางวาจา และทางน้ําใจ อย่า ่าสัตว์ทั้งหลายเพื่ออาหารของตน อย่าล่าสัตว์ อย่า
่าลิ้นยุง (แม้ว่ามันจะกัดกินเลือดเนื้อ) อย่าทําสงคราม อย่าต่อสู้ศัตรู อย่าย่ําเหยียบพืชผัก
“อหิงสธรรมเป็นของเลิศ ความนิ่งเสียได้ มีกําลังแรงกว่าคําพูดที่เปล่งออกมา”
โ ก ะ าวะ
เชนถือว่า โมกษะเป็นจุดหมายสูงสุดของชีวิต เป็นโลกุตตรภาวะ (พ้นไปจากโลกไม่ต้อง
เวียนว่ายตายเกิด) การป ิบัติเพื่อจะบรรลุโมกษะได้ด้วยการกําจัดอวิชชาให้หมดไปด้วยวิชชา ความ
ทุกข์เกิดจากความปรารถนา ต้องตัดความปรารถนาจึงจะถึงนิรวาณ ผู้ถึงโมกษะเรียกว่า สิทธา คือ
ผู้สําเร็จ
ปรัชญาเชนได้วางข้อป ิบัติเพื่อดําเนินไปสู่โมกษะดังนี้
- สังวระ สํารวมระวังไม่ให้กิเลสใหม่เข้าครอบงําจิตใจ
- นิรชรา พยายามกําจัดกิเลสที่มีอยู่ให้หมดไป
