Page 271 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 271

โบราณคดีอินเดีย | 263







                                        4. กฎเกณฑ์ด้านประติมานวิทยา (Iconography) (การกําหนดรูปแบบที่แน่นอน
                       ของรูปเคารพ) การสร้างรูปเคารพจําต้องทําขึ้นตามแบบแผนประเพณีจึงจะได้ผลอย่างสมบูรณ์ มีการ

                       รักษากฎเกณฑ์อย่างเคร่งครัด ในตําราหรือศาสตร์บ่งถึงท่าทาง สี ทรวดทรง และรายละเอียดอย่าง
                       แจ้งชัด (ทําให้ช่างไม่สามารถใช้ความคิดอ่านของตนในการสร้างภาพได้ทําให้ศิลปะอินเดียเสื่อมลง)

                                        5. กฎแห่งสุนทรียภาพ กําหนดลักษณะของภาพตามอุดมคติ หรือภาพที่ต้องการ

                       ก่อให้เกิดอารมณ์ต่าง ๆ
                                  การที่อินเดียรักษาขนบประเพณีและกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ตามที่กล่าวมาอย่างเข้มงวด ทําให้

                       ศิลปะอินเดียมีพัฒนาการช้า

                                                          3
                       อิท ิ   ิ  ะต่าง ระเท ต่อ ิ  ะอินเดีย
                                  อินเดียได้รับอิทธิพลจากต่างประเทศหลายครั้ง ช่องทางหลักที่อิทธิพลจากภายนอกได้

                       เข้ามายังประเทศอินเดีย ได้แก่ ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ประชาชนที่เดินทางเข้ามา ได้แก่ เมโสโป-

                       เตเมีย เปอร์เซีย กรีก โรมัน จากภาคกลางของทวีปเอเชีย ธิเบต และพวกมุสุลมัน ส่วนทางเรือก็มี
                       ความสําคัญเช่นกัน โดยเฉพาะแถบตะวันตกของประเทศอินเดีย และแถบ ั งอ่าวเบงกอลทางทิศ

                       ตะวันออก
                                        1.  อิทธิพลของประเทศแถบเมโสโปเตเมีย เข้ามายังอินเดียแถบลุ่มแม่น้ําสินธุ

                       ตั้งแต่สมัยแรกเริ่มประวัติศาสตร์

                                        2.  อิทธิพลจากเปอร์เซีย (อิหร่าน) เนื่องจากเปอร์เซียได้เคยเข้าครอบครอง
                       ดินแดนแถบลุ่มแม่น้ําสินธุตั้งแต่ราวสมัยพุทธกาลจนถึงราว พ.ศ. 250

                                        3.  อิทธิพลกรีก-โรมัน การรุกรานของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ในประเทศอิหร่าน

                       และแถบลุ่มแม่น้ําสินธุ ทําให้ดินแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอินเดียเริ่มได้รับอิทธิพลกรีก
                       จนราวพุทธศตวรรษที่ 6-8 จึงเกิดศิลปะคันธาระขึ้น


                                  ศาสตราจารย์ มจ.สุภัทรดิศ ดิศกุล ทรงแบ่งการศึกษาเกี่ยวกับศิลปะอินเดียออกเป็น 5
                             4
                       ช่วง คือ
                                        1. สมัยก่อนประวัติศาสตร์และแรกเริ่มประวัติศาสตร์ ได้แก่ เครื่องมือเครื่องใช้ที่
                       มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้นตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ (ทั้งเครื่องมือหิน เครื่องมือโลหะ ภาชนะดินเผา

                       เครื่องประดับ  เป็นต้น) รวมถึงสมัยหัวเลี้ยวประวัติศาสตร์หรือแรกเริ่มประวัติศาสตร์ หรืออารยธรรม
                       ลุ่มแม่น้ําสินธุ (ซึ่งได้กล่าวมาแล้วในบทที่ 2-4)






                        3
                         สุภัทรดิศ ดิศกุล : หน้า 21-23.
                        4 สุภัทรดิศ ดิศกุล : สารบัญ.
   266   267   268   269   270   271   272   273   274   275   276