Page 266 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 266
โบราณคดีอินเดีย | 258
2. นิกายชิอาห (Shiah) (ชิอาห์ แปลว่าผู้ป ิบัติตามหรือสาวก) ก่อตั้งขึ้นโดยบุตรเขย
ของพระมหะหมัด ไม่ยอมให้มีกาหลิปหรือผู้สืบต่อพระมหะหมัดอีกต่อไป (มีหัวหน้าที่เรียกว่า
อิหม่าม) นิกายนี้แพร่หลายมากในอิรัก อิหร่าน อินเดีย อาฟกานิสถาน ซีเรีย
3 นิกาย วาริช (Khawarij – ผู้แยกตัวออกมา)
4. นิกายวาห าบี (Wahhabi) เกิดขึ้นประมาณคริสตศตวรรษที่ 18 (พุทธศตวรรษที่
23) เป็นนิกายที่แก้ไขเปลี่ยนแปลงความเชื่อเดิมเป็นอันมาก
5. นิกาย (Sufi-Sufism) เป็นแบบหนึ่งของศาสนาอิสลามสายชีอาห์ มีคําสอนไป
ทางชําระจิต สละความสุขทางโลก และการถึงภาวะสมบูรณ์ของความเป็นมนุษย์ ผู้ป ิบัติต้องกระทํา
34
ตนเป็นสันยาสี (ออกบวช) ตามแบบพราหมณ์
คั ีร ใน า นา
คัมภีร์ของศาสนาอิสลามเรียกว่า โกหร่าน หรือ กุรอ่าน (แปลว่าการอ่าน การท่องบ่น)
เป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ รวบรวมคําสอนของพระนบีมหะหมัดผู้ได้รับฟังโองการมาจากมหาเทพกาเบรียล
35
(โกหร่านมีอยู่ 114 บท (ซูเราะห์) แสดงที่เมดินา 22 บท ที่เหลือแสดงที่เมกกะ)
บทบัญญัติ แบ่งเป็น 2 ภาค
าคท ี มี 6 ประการคือ
1. ศรัทธาในพระอัลเลาะห์
2. ศรัทธาในเทพบริวารหรือเทวทูต
3. ศรัทธาในคัมภีร์โกหร่าน
4. ศรัทธาในผู้แทนพระอัลเลาะห์ (ศาสนทูต)
5. ศรัทธาในความสิ้นสุดของโลก
6. ศรัทธาในลิขิตแห่งพระอัลเลาะห์
36
าค ิบัติ 5 ประการ
1. ป ิญานตนประกาศศรัทธา
2. การบําเพ็ญนมัสการ
3. การถือศีลอด
4. การบริจาคทาน (ซะกาต) ตามเกณฑ์ที่กําหนด
34 เสถียร พันธรังสี, ศาสนาเปรียบเทียบ เล่ม 2 (กรุงเทพ : สํานักพิมพ์แพร่พิทยา, 2516), หน้า 489-493.
35
เสถียร พันธรังสี : หน้า 448.
36
ดูรายละเอียดเพิ่มเติมใน อิมรอน มะลูลีม, ศาสนาอิสลามเบื้องต้น (กรุงเทพ : โรงพิมพ์มหามงกุฎราชวิทยาลัย, 2524), หน้า 30-
39.

