Page 626 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 626
โบราณคดีอินเดีย | 618
ก ่ ระเท ทางใต้
รี ังกา
จากสภาพภูมิศาสตร์ เราจะเห็นได้ว่าอินเดียและศรีลังกามีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด
เพราะในอดีตก็เคยเป็นแผ่นดินที่เชื่อมต่อกัน
ัยต้น ระวัติ า ตร
เรื่องราวระหว่างลังกากับอินเดียเป็นที่รู้จักแพร่หลายดังที่ปราก ในมหากาพย์รามายณะ
ซึ่งเป็นเรื่องราวการทําสงครามระหว่างพระรามกับราวณะแห่งกรุงลงกา นอกจากนี้ยังมีวรรณกรรมอื่น ๆ
ทั้งของอินเดียและลังกาที่กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างดินแดนทั้งสองตั้งแต่ราวศตวรรษที่ 6 ก่อน
คริสตกาล ตัวอย่างเช่นในวัลหัสสะชาดก (Valhassajataka) ของศรีลังกา
เชื่อกันว่าประชากรดั้งเดิมของศรีลังกาเป็นพวกชนเผ่าที่มีชื่อเรียกต่าง ๆ กันไป เช่น นาค
ยักษ์ รากษส ปกครองโดยพวกพ่อค้าหรือกษัตริย์จากอินเดีย อย่างไรก็ตามความเจริญขั้นพื้นฐาน เช่น
ตัวอักษร ศาสนาที่เป็นระบบ รวมถึงวรรณกรรม ก็ถูกนําเข้ามาโดยชาวอินเดียที่เข้ามาในศรีลังกาตั้งแต่
ช่วงต้น ๆ
จดหมายเหตุของลังกา วรรณกรรมอินเดีย หรือจดหมายเหตุการเดินทางของต่างชาติได้เล่า
ถึงการที่ลังกาเป็นอาณานิคมของอินเดีย มหาวงศ์กล่าวว่าเจ้าชายแห่งเบงกอลชื่อวิชัยและผู้ติดตามถูก
กษัตริย์แห่งเบงกอลนามสิงหวาหุขับไล่ออกจากเบงกอล มาขึ้น ั งที่ Suppara ของศรีลังกา ซึ่งประชากร
เป็นพวกยักษ์ ปกครองโดยเจ้าหญิงกุเวณี ช่วงแรกได้รับการต่อต้าน แต่ต่อมาก็เอาชนะได้ และตั้ง
เมืองขึ้นหลายเมือง
วัลหัสสะชาดก กล่าวถึงการค้าระหว่างพาราณสีและตะมะระปรรณีทวีป
(Tamaraparnidvipa) ในขณะที่คัมภีร์จุลวงศ์ก็มีการกล่าวถึงการนําเข้าหินมีค่า (รัตนชาติ) เช่นแจสเปอร์
27
ทับทิม และเพชรจากลังกาสู่อินเดีย
ในสมัยราชวงศ์โมริยะ พระเจ้าอโศกแห่งอินเดียและพระเจ้าเทวานัมป ยาติสสะมี
ความสัมพันธ์อันดีต่อกันตั้งแต่ก่อนการเผยแพร่พุทธศาสนา คัมภีร์มหาวงศ์กล่าวถึงการที่พระเจ้าติสสะ
ทรงส่งทูตพร้อมสิ่งของมีค่า เช่น เพชรพลอยมาถวายพระเจ้าอโศก เพื่อผูกไมตรี ซึ่งพระเจ้าอโศกก็ทรงส่ง
สิ่งของกลับมาถวายพระเจ้าติสสะเช่นกัน
27 Asthana : p.175.
