Page 635 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 635

โบราณคดีอินเดีย | 627







                                  อีกช่วงหนึ่งที่มีความสําคัญต่อพัฒนาการของอารยธรรมอินเดียก็คือการใช้เหล็ก การ
                       ถลุงเหล็กทําให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในดินแดนอนุทวีป การรู้จักใช้เหล็กมีความสําคัญกับ

                       ประวัติศาสตร์และโบราณคดีของอินเดียเป็นอย่างมากเนื่องจากเป็นจุดที่นําไปสู่การขยายตัวของ
                       ชุมชนเมือง และนําอินเดียเข้าสู่สมัยประวัติศาสตร์ควบคู่กับการเข้ามาของชาวอารยัน ซึ่งนับเป็นจุด

                       เปลี่ยนที่สําคัญอีกจุดหนึ่งของอารยธรรมอินเดีย ความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มชนผู้เป็นเจ้าของอารยธรรม

                       ลุ่มแม่น้ําสินธุ (ยุคหัวเลี้ยวประวัติศาสตร์) กลุ่มชนที่รู้จักใช้เหล็กและกลุ่มชนชาวอารยันซึ่งเชื่อกันว่า
                       เคลื่อนย้ายมาจากแถบทะเลสาบแคสเป ยนนั้นยังคงเป็นปัญหาอยู่

                                  แม้ว่าอินเดียจะประกอบด้วยกลุ่มชนหลายเผ่าพันธุ์ ไม่ว่าจะเป็นชาวท้องถิ่นเดิมที่เรียก
                       กันว่า “มิลักขะ หรือ ดราวิท หรือ ทัสยุ” กลุ่มชนเร่ร่อนที่อพยพเข้ามาจากเอเชียกลางที่เรียกว่า

                       “ศกะ หรือ ยูชิห์” ซึ่งต่อมาเป็นกษัตริย์อินเดียแห่งราชวงศ์กุษาณะ แต่กลุ่มชนที่เรียกตัวเองว่า

                       “อารยัน” เป็นผู้มีบทบาทสําคัญต่อประวัติศาสตร์และโบราณคดีอินเดียในช่วงสมัยประวัติศาสตร์
                                  อารยัน เป็นกลุ่มชนเร่ร่อน อพยพเข้ามาสู่ดินแดนประเทศอินเดียทางทิศตะวันตกเฉียง

                       เหนือ โดยผ่านทางช่องเขาไคเบอร์ เมื่อประมาณ 1,500 ป ก่อนคริสตกาล (ราว 1,000 ป ก่อนพุทธกาล

                       แต่เดิมนักวิชาการกําหนดไว้เพียง 1,000 ป ก่อนคริสตกาล ต่อมานักโบราณคดีอินเดียเชื่อว่าน่าจะเข้า
                       มาก่อนหน้านี้) เชื่อกันว่าอารยันคือกลุ่มคนเชื้อสายอินโด-อารยัน อพยพจากแถบทะเลสาบแคสเป ยน

                       แล้วแบ่งเป็น 2 สาย สายหนึ่งเข้าสู่เปอร์เซีย อีกสายหนึ่งเข้าสู่แคว้นสินธุ์ ชาวอารยันนี่เองที่เป็นผู้นําใน
                       การสร้างวัฒนธรรมอินเดียอย่างมีระบบ เราได้ทราบมาแล้วว่าอารยันเป็นผู้ให้กําเนิดศาสนาพราหมณ์

                       โดยการนําแนวคิดและความเชื่อเดิมของตนผสานเข้ากับความเชื่อของชาวท้องถิ่นเดิม (ดราวิเดียน)

                       จนเกิดเป็นศาสนาพราหมณ์ขึ้น เริ่มตั้งแต่ยุคพระเวทและมีพัฒนาการเรื่อยมา เราไม่อาจป ิเสธได้ว่า
                       ศาสนาพราหมณ์ หรือที่ต่อมาเรียกว่าศาสนาพราหมณ์-ฮินดูเป็นรากฐานหลักของวัฒนธรรมอินเดีย

                       แม้แต่ระบบวรรณะที่เป็นตัวกําหนดรูปแบบหลักของวัฒนธรรมความเป็นอยู่ของคนอินเดียก็มาจาก
                       แนวคิดของอารยัน จึงอาจกล่าวได้ว่าอารยันเป็นผู้วางรากฐานอารยธรรมอินเดีย และเป็นผู้สร้าง

                       ประวัติศาสตร์อินเดีย

                                  อย่างไรก็ตาม พุทธศาสนาและศาสนาเชน ศาสนาหลักอีก 2  ศาสนาที่มีกําเนิดขึ้นใน
                       ประเทศอินเดียก็มีส่วนอย่างสําคัญในการช่วยเสริมสร้างอารยธรรมอินเดียให้มั่นคงยิ่งขึ้น ศาสนาทั้ง

                       สามนี้ถือเป็นรากฐานของศิลปวัฒนธรรมในประเทศอินเดีย ศิลปกรรมประเภทต่าง ๆ ทั้ง

                       สถาปัตยกรรม ประติมากรรม และจิตรกรรม ส่วนใหญ่สร้างขึ้นด้วยแรงบันดาลใจ และแนวคิด หรือ
                       คติความเชื่อในศาสนาทั้งสาม
   630   631   632   633   634   635   636   637   638   639   640