Page 131 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ

123

อวตังสกะสูตร เป`นคัมภีรLที่สัมพันธLกับแนวคิด “พระพุทธเจ/าพันองคL” โดยมีพระไมตรียะ

(Maitreya) เป`นองคLแรก และพระโรจนา (Rocana) เป`นองคLสุดท/าย มีรายละเอียดปรากฏอยู1ในคันธวยู

หะสูตร พระสูตรที่สำคัญที่สุดของอวตังสกะ กล1าวถึง “มายา” ว1าพระองคLเป`นมารดาของพระพุทธเจ/า
ในอดีตทุกพระองคLและจะเป`นพระมารดาของพระพุทธเจ/าในอนาคตแห1งภัทรกัปป∏ด/วย (Chandra,

2012: 8) คัมภีรLนี้เป`นที่รู/จักในจีนก1อนที่จะมีการขุดถ้ำตุนฮวงถึง 86 ปÖ จากคัมภีรLนี้ทำให/แนวคิดเกี่ยวกับ

พระพุทธเจ/า 1000 องคLเป`นที่นิยมที่ตุนฮวง คัมภีรLนี้เจริญขึ้นในดินแดนบามิยันและหุบเขาลัมกัน
(Lamkan valley)

2. พระสูตรดอกบัว (Lotus Sutra) หรือ คัมภีรAสัทธรรมปุณฑริกสูตร
ได/รับการแปลเป`นภาษาจีนจากคัมภีรLสัทธรรมปุณฑริกสูตร โดยกุมารชีพในปÖ ค.ศ. 406 และมี

การคัดลอกต1อๆกันมาตั้งแต1 ค.ศ.533-972

3. คัมภีรAไภษัชยคุรุไวฑูรยประภา
คัมภีรLนี้ได/รับการแปลเป`นภาษาจีน 4 ครั้ง ครั้งที่ 1 ค.ศ. 317-322 โดยศรีมิตร (Srimitra) ครั้ง

ที่ 2 ค.ศ. 616 โดย ธรรมคุปตะ (Dharmagupta) ครั้งที่ 3 โดยเสวี้ยนจัง (Hsuan-tsang) ในปÖ ค.ศ. 650
และครั้งที่ 4 โดยอี้จิง (I-tsing)

4. คัมภีรAวิมลเกียรตินิรเทศสูตร

วิมลเกียรติ เป`นคัมภีรLหนึ่งที่ได/รับความนิยมมาก ในคัมภีรLมีการกล1าวถึงไภษัชยคุรุ เนื้อหาใน
คัมภีรLถูกนำมาถ1ายทอดเป`นภาพเขียนในถ้ำตุนฮวงหลายยุคหลายสมัย ภาพบางภาพที่ปรากฎในตุนฮวง

เล1าเรื่องราวต1าง ๆ ที่ปรากฎในคัมภีรLนี้ (ไม1ได/เป`นภาพของไภษัชยคุรุทั้งหมด) ดังตัวอย1างที่ยกมา

เพื่อแสดงให/เห็นว1าเรื่องราวเกี่ยวกับพระไภษัชยคุรุเป`นที่นิยมมากและต1อเนื่องเป`นเวลานาน

Prof. Pelliot ภายในถ้ำที่เก็บคัมภีรL และห1อพระคัมภีรLที่ถูกซ1อนไว/ในถ้ำตุนฮวง
(ที่มา: Hopkirk, 1995: 273, 254)