Page 172 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 172

164




























                                               ผังปราสาทตาพรหม สมัยพระเจCาชัยวรมันที่ 7
                                                     (ที่มา: Jacques, 2000: 138)


                           ผูCประพันธ^จารึกตาพรหมคือ เจCาชายศรีสูรยกุมาร พระโอรส แตFงเพื่อเฉลิมพระเกียรติชัยวรมัน

                     ที่ 7 เนื้อหากลFาวถึงการสรCาง “ราชวิหาร” หรือ ปราสาทตาพรหม รวมถึงการสรCางโรงพยาบาล
                     “อาโรคยศาลา” 102 แหFง ขึ้นทุก ๆ วิษัย (ในโศลกที่ 117-140) โดยจารึกกลFาวถึงโรงพยาบาล 102

                     แหFงและสิ่งของที่อุทิศใหCกับโรงพยาบาล จารึกปราสาทตาพรหม แสดงชัดเจนถึงพระราชภารกิจในการ

                     อุปถัมภ^พุทธศาสนาของพระเจCาชัยวรมันที่ 7 สิ่งที่สำคัญและนFาสนใจของจารึกปราสาทตาพรหม คือ
                     จารึกตาพรหมเปQนจารึกแรกที่มีการกลFาวถึงพระพุทธเจCาแพทย^และพระโพธิสัตว^บริวาร 2 องค^คือ

                     จันทรไวโรจนะ และสุริยไวโรจนะ วFาไดCรับการประดิษฐานไวCในปราสาทประธานของอาโรคยศาลา

                            นอกจากกลFาวถึงการสรCางโรงพยาบาลและการอุทิศสิ่งของใหCกับโรงพยาบาลแลCว จารึกยังระบุ
                     รายละเอียดรายการเครื่องยาจากสมุนไพร ซึ่งตรงกับรายการสมุนไพรในจารึกประจำอาโรคยศาลา

                     นิพัทธ^ แยCมเดช ผูCทำการศึกษาวิจัยจารึกหลักนี้มีความเห็นวFา ปราสาทตาพรหมนFาจะเปQนแหลFงผลิต
                     เครื่องยาสำหรับการเยียวยารักษาผูCปâวย จารึกปราสาทตาพรหม มีการระบุถึงเครื่องเทศสมุนไพรและ

                     เครื่องยารักษาโรคจำนวนมาก เชFน ตรุษกะ กลีบดอกไมCที่มีกลิ่นหอม (โศลกที่ 100 และ 112) ไขมัน

                     ชะมดเช็ด ขิงแหCง มหาหิงค^ ดีปลีและผงดีปลี บุนนาค ทังทังสะ (ปลิง) จึงสันนิษฐานวFา ปราสาท
                     ตาพรหมนFาจะเปQนคลังเก็บเครื่องยาสมุนไพรแลCวแจกจFายสFงตFอไปยังอาโรคยศาลาแตFละแหFง เนื้อความ

                     จารึกปราสาทตาพรหมตรงกับจารึกอาโรคยศาลาที่มีรายชื่อยาและสมุนไพร (นิพัทธ^ แยCมเดช, 2560:
                     68)



                                   1.2 จารึกปราสาทพระขรรค^
                                   พระเจCาชัยวรมันที่ 7 โปรดใหCสรCางปราสาทพระขรรค^ขึ้นในปô 1191 (พ.ศ. 1734) เพื่อ

                     ประดิษฐานพระรูปของพระราชบิดา คือพระเจCาธรณีนทรวรมันที่ 2 ภายใตCรูปของพระโพธิสัตว^โลเกศวร
   167   168   169   170   171   172   173   174   175   176   177