Page 12 - วัชรยานยันตระ

กำลจักรตันตระกล่ำวว่ำ พระพุทธองค์ประทำนค ำสอนตันตระที่ธำนยกฏกะ
ในค ำสอนตันตระเบื้องต้นพระพุทธองค์ทรงสอนด้วยพระวรกำยมนุษย์ (ใน
สภำพที่เป็นภิกษุ) แต่โดยทั่วไปแล้วเวลำที่สอนตันตระพระองค์จะปรำกฏ

พระวรกำยเป็นพระวัชรธร ซึ่งเป็นเทพเจ้ำหลักของตันตระ (ฉัตรสุมำลย์
กบิลสิงห์, 2554: 91)
มีผู้กล่ำวว่ำ ตันตระ ซึ่งมีแนวคิดเกี่ยวกับกำรรวมกันของพลังเพศ
ชำยและเพศหญิง ไม่ใช่แนวคิดของอินเดีย แต่เป็นแนวคิดที่มำจำกนอก
ประเทศอินเดีย โดยเป็นไปได้อย่ำงมำกว่ำอำจมำพร้อมกับ “นักบวชมำคี”

แห่งสิเถียน (เอเชียกลำง) แนวคิดนี้ “อสังคะ” (ซึ่งเชื่อกันว่ำเป็นชำวคันธำระ)
คงได้รับแรงบันดำลใจมำจำกคนเหล่ำนั้น เพียงแต่ก่อนหน้ำอสังคะยังไม่
ปรำกฏชัดเจนเนื่องจำกมีกำรสอนกันอย่ำงลับๆ แต่จะปรำกฎอย่ำงชัดเจน
ครั้งแรกในคัมภีร์ “คุหยสมำชตันตระ” (Guhyasamaja Tantra) ซึ่งทฤษฏี
แนวคิดเกี่ยวกับธยำนิพุทธและศักติถูกท ำให้เป็นระบบ (Bhattacharyya,
1980: 53-54)

เมื่อ “ตันตระ” รับแนวคิดกำรบูชำศักติเข้ำมำก็ท ำให้เป็นที่ยอมรับ
และเป็นที่นิยมในหมู่ชำวอินเดีย ในขณะที่นักวิชำกำรบำงท่ำนมองว่ำ ค ำ
ั
สอนแบบตันตระอำจเกิดจำกกำรที่ปจเจกบุคคล ซึ่งเข้ำถึงกำรปฏิบัติขั้นสูง
ได้เข้ำตรวจสอบธำตุในกำยและศักยภำพในร่ำงกำยจนถึงจุดสูงสุด และน ำ

ผลกำรค้นคว้ำนี้มำเปิดเผย ส่วนภัตตจำรยยะ (Bhattacharyya) มีควำมเห็น
ว่ำ ผู้ที่วำงรำกฐำนของวัชรยำนอย่ำงเป็นระบบ คือ อินทรภูติ (Indrabhuti
พ.ศ. 1243-1293)
อย่ำงไรก็ตำม เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่ำพุทธศำสนำนิกำย
วัชรยำนตันตระเป็นพัฒนำกำรโดยตรงของปรัชญำโยคำจำระ (โยคำจำร)
่
ของพระพุทธศำสนำฝำยมหำยำน ซึ่งเริ่มขึ้นโดยไมตรยนำถะ
(Maitrayanatha) ประมำณพุทธศตวรรษที่ 8 อำจำรย์ผู้มีบทบำทส ำคัญ คือ
้
อสังคะ (Asanga) (พุทธศตวรรษที่ 9) ซึ่งอ้ำงว่ำตนได้ขึ้นไปเฝำพระโพธิสัตว์

2