Page 15 - วัชรยานยันตระ

ควำมนิยม แนวคิดใหม่ถูกน ำเข้ำมำนั่น คือ แนวคิดเกี่ยวกับ “มหำสุข” ดังนั้น
นอกเหนือจำก “นิรวำณ” ปกติธรรมดำแล้ว ยังมีลักษณะส ำคัญอีก 3 อย่ำง
คือ ศูนยะ วิชญำนและมหำสุข และจำก “มหำสุข” นี่เองที่พัฒนำไปสู่วัชรยำน

ซึ่งเป็นระบบที่เต็มไปด้วยแนวคิดเกี่ยวกับรูปเคำรพ (Bhattacharyya, 1985:
xi)
คัมภีร์ “ตัตตวรัตนวลี” (Tattvaratnavali) โดย “อัทวยวัชระ” (Adva
yavajra – พุทธศตวรรษที่ 17) ให้ค ำอธิบำยเพิ่มเติมว่ำ “มหำยำนมี 2 แบบ
คือ “ปำรมิตำนยะ”(Paramitanaya) และ “มันตรนยะ” (Mantranaya) ซึ่ง

“มันตรนยะ” อธิบำยได้ด้วยทฤษฎีของโยคำจำรและมำธยำมกะเท่ำนั้น
หมำยควำมว่ำ “มันตรนยะ” (Mantranaya) เริ่มมำจำกทฤษฎีที่เข้ำใจได้ยำก
ของศูนยวำท (มำธยำมกะ) และวิชญำณวำทะ (โยคำจำร)
ผำสุข อินทรำวุธ กล่ำวถึงพัฒนำกำรของตันตรยำนว่ำ แบ่งได้เป็น 4
แนวคิด คือ (ผำสุข อินทรำวุธ, 2543: 10-13)
1. มันตรยำน (Mantrayana) เป็นต้นก ำเนิดของนิกำยตันตระสำย

อื่นๆ ยึดหลักปรัชญำมหำยำน แต่เน้นเรื่องกำรท่องมนตร์ให้จิตใจสงบและ
เพิ่มเติมกำรใช้เวทย์มนตร์คำถำและสื่อต่ำงๆ เช่น ธำรณีมนตระ มณฑละ
และมุทรำ เป็นต้น เพื่อให้รอดพ้นจำกอ ำนำจของกิเลส กล่ำวกันว่ำหลักธรรม
ของมันตรยำนเป็นหลักธรรมที่เทศนำโดยพระไวโรจนะ มันตรยำนถือว่ำ

โลกียภำวะกับโลกุตตรภำวะเป็นสิ่งเดียวกันโดยก ำเนิด
2. วัชรยำน (Vajrayana) เน้นหนักด้ำนกำรนับถือพระอำทิพุทธ
(Adi buddha) พระธยำนิพุทธ (Dhyanibuddha) และพระโพธิสัตว์ต่ำงๆ มี
กำรจัดล ำดับกลุ่มเทพและเทพีที่มีจ ำนวนเพิ่มขึ้นให้เป็นระเบียบ เชื่อว่ำ
สภำวะของโลกมีอย่ำงเดียว คือ “ปรมัตถะ” แต่ “อวิทยำ” (อวิชชำ) เป็นเหตุ
ท ำให้มองโลกแตกต่ำงกันไป วัชรยำนเป็นนิกำยที่มีบทบำทมำกที่สุดและมี

กำรสร้ำงรูปเคำรพมำกที่สุด

5