Page 320 - วัชรยานยันตระ

นิกาย และจารึกหนึ่งบนแผ่นทองค าเป็นจารึกหลักธรรมปฏิจจสมุปบาท
(Ray, 1936: 3-4)

แผ่นทองค ามีจารึก พบที่เนินขิ่นบา
(ที่มา: http://www.worldhistory.biz/uploads/posts/2016-02/22q-549.jpg)

จากหลักฐานนี้แสดงให้เห็นว่า ในดินแดนนี้มีกลุ่มชนที่นับถือ
พระพุทธศาสนานิกายเถรวาทอยู่แล้วตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 10 หรือ 11
และพระพุทธศาสนาเถรวาทที่ใช้ภาษาบาลีนี้น่าจะมาจากดินแดนแถบ
อานธระประเทศทางตอนใต้ของอินเดีย ซึ่งเมืองที่เป็นศูนย์กลาง

พระพุทธศาสนาที่ส าคัญในช่วงเวลาดังกล่าว ได้แก่ อมราวดี นาคารชุน
ั
โกณฑะ กาญจีปุรัม กาเวริปตตนัม และอุรคปุรัม (Ray, 1936: 3-4)
พระพุทธศาสนาจากลังกาเข้ามาในเมียนมาอีกครั้งประมาณ
พุทธศตวรรษที่ 17 ในสมัยของพระเจ้าอนิรุทธ (พ.ศ. 1587-1620) ซึ่งได้มี
ความสัมพันธ์กับลังกาในสมัยของพระเจ้าวิชัยพาหุที่ 1 โดยกษัตริย์ลังกาได้

310