Page 200 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 200
โบรำณคดีที่เปงกำลัน บูจังในรัฐเคดำห์ ที่กัวลำเซลิงชิงและบูกิต เตงกูเลมบู)
ได้พบโบรำณวัตถุซึ่งเป็นสินค้ำของอินเดีย เช่น ลูกปัดคำร์เนเลียน หินอำเกต
แบบเรียบและแบบฝังสี รวมทั้งเหรียญโบรำณของอินเดีย (punched mark
coins) และสินค้ำที่มำจำกกำรติดต่อค้ำขำยกับอำณำจักรโรมันรวมทั้งสินค้ำ
เลียนแบบสินค้ำโรมัน แสดงว่ำเมืองท่ำบริเวณนี้ได้มีกำรติดต่อค้ำขำยกับ
อินเดียในสมัยอินโด - โรมัน (ดังได้กล่ำวมำแล้ว)
อย่ำงไรก็ตำมบริเวณเมืองท่ำดังกล่ำวเหล่ำนี้เคยเป็นศูนย์กลำงกำร
ติดต่อค้ำขำยกันภำยในระหว่ำงประชำกรในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อยู่ก่อน
แล้ว ดังได้พบกลองมโหระทึกในวัฒนธรรมดองซอนแพร่กระจำยอยู่ตำมแหล่ง
โบรำณคดีตั้งแต่จังหวัดชุมพรลงไปตลอดคำบสมุทรมำเลย์ (ดังได้กล่ำว
มำแล้ว)
นิคมกำรค้ำของชำวอินเดียที่ตั้งอยู่ในภำคใต้ของไทยตั้งแต่จังหวัด
ชุมพรลงไปตลอดคำบสมุทรมลำยูนั้น หลำยแห่งได้เจริญรุ่งเรืองขึ้นและมีชำว
อินเดียเข้ำมำตั้งถิ่นฐำนและน ำเอำวัฒนธรรมอินเดียทั้งศำสนำพรำหมณ์และ
ศำสนำพุทธเข้ำมำเผยแพร่ ดังปรำกฏในหลักฐำนเอกสำรโบรำณของจีน
วรรณกรรมในพุทธศำสนำและบันทึกของชำวอำหรับว่ำมีรัฐโบรำณที่รับ
อิทธิพลวัฒนธรรมอินเดียจ ำนวนหลำยรัฐตั้งอยู่ในบริเวณดังกล่ำวและ
นักปรำชญ์ต่ำงๆ ก็เห็นพ้องต้องกันว่ำต ำแหน่งที่ตั้งหรือศูนย์กลำงของรัฐ
เหล่ำนี้น่ำจะอยู่บริเวณแหลมมลำยูและในคำบสมุทรภำคใต้ของไทย
๑. หลักฐานด้านเอกสาร
บันทึกของจีน วรรณกรรมในพุทธศำสนำ บันทึกของชำวอำหรับ
โดยเฉพำะบันทึกของจีน กล่ำวถึงรัฐและเมืองต่ำงๆ มำกกว่ำ ๑๐ แห่งใน
แหลมมลำยู เป็นต้นว่ำ เตียนซุนหรือตุนซุน ลังยำเสียว พันพัน ฉีตู ดันดัน
ตำมพรลิงค์ และตักโกละ
[๑๘๙]
