Page 53 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 53
นักประวัติศำสตร์ถือว่ำจำรึกเป็นหลักฐำนประเภทลำยลักษณ์อักษร
ที่ส ำคัญที่น่ำเชื่อถือที่สุด เพรำะเป็นหลักฐำนที่ท ำขึ้นในช่วงเวลำที่เหตุกำรณ์
นั้นเกิดขึ้น จำรึกที่มีศักรำชบอก วัน เดือน ปีไว้จะช่วยให้ควำมกระจ่ำงในเรื่อง
เวลำได้ดี จำรึกที่มีชื่อเสียงและรู้จักกันทั่วไป คือจำรึกหลักที่ ๑ ของพ่อขุน
รำมค ำแหงมหำรำช ซึ่งเป็นจำรึกสมัยสุโขทัยที่ให้ข้อมูลเรื่องรำวเกี่ยวกับ
ประวัติศำสตร์สุโขทัยที่ส ำคัญที่สุด
อย่ำงไรก็ตำมถึงแม้ว่ำจะเป็นหลักฐำนที่นักประวัติศำสตร์ให้ควำม
เชื่อถือมำกที่สุด แต่จำรึกก็เป็นหลักฐำนประวัติศำสตร์ประเภทลำยลักษณ์
อักษรที่มีข้อจ ำกัดมำกเช่นกัน คือ
เนื้อหำในจำรึกมักเป็นเรื่องรำวสั้นๆ ไม่มีรำยละเอียด เพรำะกำร
จำรึกนั้นไม่ใช่วิธีกำรที่จะท ำได้ง่ำยๆ พื้นที่ในกำรจำรึกมีจ ำกัด จึงไม่มี
รำยละเอียดมำกนัก ท ำให้มีปัญหำในกำรท ำควำมเข้ำใจเรื่องรำวที่จำรึกไว้
จำรึกที่พบส่วนใหญ่มักท ำขึ้นโดยกษัตริย์หรือบุคคลที่เป็นผู้น ำในยุค
สมัยนั้นๆ เรื่องรำวต่ำงๆ ที่จำรึกไว้จึงน่ำจะมีควำมถูกต้องแม่นย ำ โดยเฉพำะ
อย่ำงยิ่งในเรื่องเวลำ ซึ่งถือว่ำมีควำมถูกต้องมำกกว่ำเอกสำรประเภทอื่นๆ
เพรำะส่วนใหญ่มักจะจำรึกขึ้นในช่วงเวลำที่มีเหตุกำรณ์นั้นเกิดขึ้นหรือ
ใกล้เคียง แต่ต้องระมัดระวังในกำรน ำมำใช้ในกำรศึกษำทำงประวัติศำสตร์
เพรำะอำจจะเป็นหลักฐำนประวัติศำสตร์ที่ให้ข้อมูลเพียงด้ำนเดียว
จำรึกที่พบในประเทศไทย โดยเฉพำะจำรึกที่มีอำยุอยู่ในรุ่นแรกๆ
มักจะมีสภำพช ำรุดแตกหัก ท ำให้ข้อควำมบำงตอนไม่ชัดเจนหรือลบเลือน
หำยไปเหลือแต่ข้อควำมกระท่อนกระแท่น ท ำให้กำรอ่ำนและกำรแปลควำม
เป็นไปด้วยควำมยำกล ำบำกหรือบำงครั้งอ่ำนและแปลไม่ได้ควำมเลย จำรึก
บำงหลักถึงแม้มีข้อควำมส ำคัญที่อ่ำนและแปลได้แล้ว แต่มีปัญหำเรื่อง
แหล่งก ำเนิดดั้งเดิมของจำรึก ท ำให้น ำมำใช้ประโยชน์ในกำรศึกษำ
ประวัติศำสตร์ได้ยำกหรือท ำได้ไม่เต็มที่
[๔๒]
