Page 54 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 54
กำรอ่ำนและกำรแปลควำมในจำรึกโบรำณต้องใช้นักอ่ำนจำรึกที่มี
ควำมรู้ควำมเชี่ยวชำญเป็นพิเศษ คือนอกจำกจะต้องมีควำมรู้ทำงด้ำน
โบรำณคดีและประวัติศำสตร์ด้วย นักวิชำกำรที่เชี่ยวชำญทำงด้ำนนี้จริงๆ
มีน้อยมำกไม่ว่ำจะเป็นในอดีตหรือในปัจจุบัน
ด้วยข้อจ ำกัดของจำรึกดังกล่ำวข้ำงต้น ผู้ศึกษำประวัติศำสตร์จึงต้อง
ระมัดระวังในกำรใช้ข้อมูลจำกจำรึกมำเป็นหลักฐำนอ้ำงอิง ควรพิจำรณำว่ำใคร
เป็นผู้อ่ำนและแปลควำมจำรึกนั้นๆ มีควำมเชี่ยวชำญมำกน้อยเพียงไร
กำรแปลควำมนั้นมีกำรขยำยควำมไปมำกกว่ำสิ่งที่จำรึกกล่ำวถึงไว้หรือไม่
และเมื่อจะน ำไปใช้ยังต้องตรวจสอบว่ำควำมในจำรึกนั้นสัมพันธ์สอดคล้องกับ
หลักฐำนอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องด้วยหรือไม่อย่ำงไร
จดหมายเหตุ เป็นเอกสำรโบรำณที่ส ำคัญประเภทหนึ่งที่ใช้เป็น
หลักฐำนในกำรศึกษำประวัติศำสตร์ไทย จดหมำยเหตุในควำมหมำยเดิม
หมำยถึงบันทึกข่ำวครำวหรือบันทึกเหตุกำรณ์ต่ำงๆ ที่เกิดขึ้นในเวลำนั้นๆ
แต่ควำมหมำยของจดหมำยเหตุที่เข้ำใจกันในปัจจุบัน คือ เอกสำรรำชกำร
ทุกประเภทที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์ในหน่วยงำนนั้นๆ แล้ว แต่ได้รับกำรคัดเลือก
ว่ำเป็นเอกสำรที่มีคุณค่ำส ำหรับใช้ประโยชน์ในกำรอ้ำงอิงได้ และจะถูกน ำไป
เก็บรักษำไว้ที่หอจดหมำยเหตุแห่งชำติ
ส ำหรับจดหมำยเหตุที่เป็นบันทึกเหตุกำรณ์ต่ำงๆ ในสมัยโบรำณนั้น
มักจะบันทึกขึ้นในขณะที่เหตุกำรณ์นั้นเกิดขึ้นและมักจะบอกเวลำล ำดับ
เหตุกำรณ์ที่เกิดขึ้นไว้ด้วย เรื่องรำวที่ปรำกฏในจดหมำยเหตุจึงได้รับควำม
น่ำเชื่อถือและจัดว่ำเป็นเอกสำรชั้นต้นด้วย จดหมำยเหตุที่เป็นบันทึก
เหตุกำรณ์ต่ำงๆ ในสมัยโบรำณ มีหลำยลักษณะและหลำยประเภท เช่น
จดหมำยเหตุของหลวง จดหมำยเหตุโหร จดหมำยเหตุชำวต่ำงชำติ ซึ่งมีหลำย
ชำติหลำยภำษำ ได้แก่ จีน กรีก ญี่ปุ่น อำหรับ–เปอร์เชีย โปรตุเกส สเปน
ฮอลันดำ อังกฤษ ฝรั่งเศส และสหรัฐอเมริกำ
[๔๓]
