Page 13 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 5

า ที 1.3 นที ระเท อินเดีย าคก าง ะ าคเหน อ

ที า: (Harle, 1994, 12-13)

บริเวณปากแม่น้ําของเดคข่านแม้จะเป็นที่ราบลุ่มที่มีขนาดเล็กกว่าแถบแม่น้ําคงคา แต่ก็

มีความอุดมสมบูรณ์เช่นกัน
ดินแดนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของแหลมเดคข่านเป็นที่ราบใหญ่ เป็นดินแดนของชาติ

ทมิ (Tamil Land) มีวัฒนธรรมและภาษาเป็นของตัวเองไม่ได้สืบต่อมาจากทางเหนือ

ส่วนเกาะลังกานั้น ตามลักษณะภูมิศาสตร์เป็นส่วนหนึ่งของประเทศอินเดีย ภูเขาทาง
ภาคกลางของเกาะลังกาก็คือ ภูเขา า ตะวันตก

ชาย ั งทะเลตะวันตกของคาบสมุทรอินเดีย มีความกว้างประมาณ 64 กิโลเมตร มี

เทือกเขาเล็ก ๆ คือ เทือกเขา า ตะวันตกอยู่ใกล้ๆ ทําให้ในปัจจุบันมีเพียงบางจุดเท่านั้นที่เหมาะสม
เป็นที่ตั้งของเมืองท่า ได้แก่ บริเวณอ่าวแคมเบย์ (Gulf of Cambay) ทางตอนเหนือ เมืองกัว (Goa)
3
ทางตอนกลาง และเมืองท่าแห่งมะละบาร์ (Port of Malabar) ทางตอนใต้ ในอดีตจากบริเวณอ่าว
แคมเบย์มีเส้นทางจากจุดนี้เข้าไปสู่ดินแดนภายใน คือ บริเวณที่ราบสูงมัลวาและที่ราบลุ่มแม่น้ําคงคา

มีเมืองท่าซึ่งเป็นจุดที่การค้าจากเอเชียตะวันตกและยุโรปเข้ามา คือ เมืองโบรส (Broach), แคมเบย์

(Cambay) หรือสุรัต (Surat)

3
The Ramakrishna Mission, The Cultural Heritage of India (Calcutta, S. Antool & Co. Private Ltd.: 1973), p.4.