Page 18 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 10

- จดหมายเหตุจีนที่สําคัญ ได้แก่ จดห ายเหต ของห วงจีน าเหียน ซึ่งเดินทางเข้าไป
ในอินเดียราวพุทธศตวรรษที่ 11 จดห ายเหต ของห วงจีนเหี้ยนจัง เข้าไปราวพุทธศตวรรษ

ที่ 13 และของห วงจีนอี้จิง ในพุทธศตวรรษที่ 13
- บันทึกของนักท่องเที่ยวชื่อ “อัลแบรูนี” (Alberuni) ได้ศึกษาวรรณคดี ศาสนา และ

สถาบันสังคมของอินเดียอย่างละเอียด

อาย ทาง ระวัติ า ตร ที น่นอน - ไม่เก่าไปกว่า 326 ป ก่อน ค.ศ. (พ.ศ. 217)

อาย ทาง ระวัติ า ตร
ความหมายของประวัติศาสตร์ เริ่มต้นด้วยระยะเวลาที่มีการจดบันทึกเป็นลายลักษณ์

อักษรโดยที่อินเดียเริ่มมีการจดบันทึกเมื่อพุทธศตวรรษที่ 1 นี่เอง (ในอินเดียภาคเหนือ)

ศักราชของอินเดียค่อนข้างสับสน เพราะอินเดียมีศักราชต่าง ๆ มากกว่า 30 ศักราชโดย
การกําหนดจากทางโคจรของดวงดาว ดวงอาทิตย์ หรือดวงจันทร์เป็นหลัก ศักราชที่แน่นอนของอินเดีย

ภาคเหนือเริ่มขึ้นในป พ.ศ. 217 (326 ป ก่อน ค.ศ.) ซึ่งเป็นเวลาที่พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชเข้า
รุกราน

เช ้อชาติต่าง ในอินเดีย
เมื่อพูดถึงกลุ่มคนในประเทศอินเดีย เรามักจะพูดถึง อารยัน (Aryans) และดราวิเดียน

(Dravidian) (ซึ่งที่จริงแล้วคําทั้งสองเป็นชื่อของภาษาที่คนเหล่านั้นใช้) เรามักเข้าใจกันว่า ดราวิเดียน

หมายถึง กลุ่มคนพื้นเมืองเดิมที่อาศัยอยู่ในอินเดียก่อนที่พวกอารยัน จะอพยพเข้ามายังอินเดีย
และกลายเป็นผู้ให้กําเนิดศาสนาพราหมณ์-ฮินดู

จากการวิจัยทางชาติพันธุ์วรรณนา (Ethnology) ปราก ว่าประชาชนในอินเดียปัจจุบัน
10
ประกอบด้วยชนหลายเผ่าพันธุ์หลายเชื้อชาติ ที่สําคัญมี 6 เชื้อชาติ คือ

ก. นิโกร (The Negrito) อพยพมาจากทวีปอาฟริกา ปัจจุบันเกือบจะสูญพันธุ์แล้ว มีผู้

สันนิษฐานว่าพวกมนุษย์สมัยหินเก่าคงจะเป็นพวกนี้

10
ผาสุข อินทราวุธ, ประวัติศาสตร์อินเดียโบราณ หน้า 4-5.