Page 244 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 236

18
ระวัติ ะเหต การณ ําคั ของ ท า นาในอินเดียโดย ังเข
• อินเดียเหน อ

- ในช่วงต้นพุทธศาสนาแพร่หลายอยู่แถบลุ่มแม่น้ําคงคา-ยมุนา
- หลังปรินิพพาน 3 เดือน มีการสังคายนาครั้งที่ 1 เพื่อรวบรวมพระธรรมคําสั่งสอน

- พุทธศตวรรษที่ 2 กระทําสังคายนาครั้งที่ 2 พระพุทธศาสนาเริ่มแตกแยกออกเป็น

2 นิกาย คือสถวีระและมหาสัง ิกะ
- ปลายพุทธศตวรรษที่ 3 – ต้นพุทธศตวรรษที่ 4 พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองมาก

ภายใต้การอุปถัมภ์ของพระเจ้าอโศกมหาราช (พ.ศ. 270-307) ทรงทําสังคายนาครั้งที่ 3 เขียน
พระไตรป ฎกเป็นภาษาบาลี รวบรวมพระบรมสารีริกธาตุและแบ่งปันไปในที่ต่าง ๆ ส่งสมณทูตไป

เผยแพร่พุทธศาสนาในประเทศเพื่อนบ้าน

- ราชวงศ์ศุงคะนับถือพราหมณ์แต่ก็อุปถัมภ์พุทธศาสนา มีการสร้างปูชนียสถาน
หลายแห่ง เช่นมหาสถูปที่ภารหุต พุทธคยา

- พุทธศตวรรษที่ 4 พระยามิลินท์ (พ.ศ. 360) กษัตริย์เชื้อสายกรีก ทรงเป็นพุทธมาม-

กะและทํานุบํารุงพุทธศาสนา
- พุทธศตวรรษที่ 6 ในอินเดียเหนือ พระเจ้ากนิษกะ (พ.ศ. 621-687) แห่งราชวงศ์

กุษาณะ ทรงเลื่อมใสในพุทธศาสนา โปรดให้สังคายนาพระไตรป ฎกครั้งที่ 4
- ราวพุทธศตวรรษที่ 10 พระเจ้าจันทรคุปต์ที่ 2 แห่งราชวงศ์คุปตะ (พ.ศ. 863) พุทธ

ศาสนาในอินเดียมีความเจริญรุ่งเรืองสูงสุด

- พุทธศตวรรษที่ 12 ราวรัชกาลพระเจ้าหรรษะ พุทธศาสนาเริ่มเข้าสู่ยุคเสื่อม ลัทธิ
ตันตระเฟ องฟูและมีอิทธิพลเหนือศาสนาอื่น

- ราชวงศ์ปาละ ตั้งอาณาจักรบริเวณภาคตะวันออกเฉียงเหนืออุปถัมภ์พุทธศาสนา
ได้สร้างงานศิลปกรรมเนื่องในพุทธศาสนามากมาย มีศูนย์กลางที่เมืองนาลันทา แต่พุทธศาสนาก็อยู่ใน

ภาวะเสื่อม ผสมผสานกับศาสนาพราหมณ์และรับอิทธิพลตันตระ

- ราชวงศ์เสนะ อุปถัมภ์ศาสนาพราหมณ์และต่อต้านพุทธศาสนา

18
ดูเพิ่มเติมใน ผาสุข อินทราวุธ, พุทธศาสนาและประติมานวิทยา หน้า 3 - 5 และผาสุข อินทราวุธ, สุวรรณภูมิจากหลักฐาน
โบราณคดี (กรุงเทพ : ศักดิ์โสภาการพิมพ์, 2548), หน้า 148-164.