Page 247 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 247

โบราณคดีอินเดีย | 239








                                  ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 14 เป็นต้นไป พุทธศาสนาในอินเดียเข้าสู่ยุคเสื่อม ศูนย์กลาง
                       พุทธศาสนา 2 แหล่งสุดท้ายคือ

                                     - ศูนย์กลางพุทธศาสนานิกายมหายานตันตระ  ภายใต้การอุปถัมภ์ของราชวงศ์ปาละ
                       (พุทธศตวรรษที่ 12–17) มีศูนย์กลางงานศิลปกรรมอยู่ที่เมืองนาลันทา ปหรรปุระ และไมนามตี

                                     - ศูนย์กลางพุทธศาสนานิกายเถรวาท เจริญรุ่งเรืองอยู่บริเวณภาคใต้ของอินเดีย ภายใต้การ

                       อุปถัมภ์ของราชวงศ์โจ ะ (พุทธศตวรรษที่ 14-17) มีศูนย์กลางงานศิลปกรรมอยู่ที่เมืองนาคาปั  ินัม
                                  หลังพุทธศตวรรษที่ 17 ศูนย์กลางพุทธศาสนาในอินเดียทุกแห่งเข้าสู่ยุคเสื่อม


                                                           22
                        ร    นย ก าง  ท  า นาใน ต่ ะย ค  ัย
                                  • อินเดียเหน อ
                                     - ราชวงศ์โมริยะ (พุทธศตวรรษที่ 3-4) มีศูนย์กลางที่แคว้นมคธ (ลุ่มแม่น้ําคงคา)

                                     - ราชวงศ์ศุงคะ (พุทธศตวรรษที่ 4) มีศูนย์กลางที่เมืองวิทิศา

                                     - ราชวงศ์กุษาณะ (พุทธศตวรรษที่ 6-7) มีศูนย์กลางที่เมืองคันธาระและมถุรา
                                     - ราชวงศ์คุปตะ (พุทธศตวรรษที่ 9-11) มีศูนย์กลางที่เมืองมถุราและสารนาถ

                                     - ราชวงศ์ปาละ (พุทธศตวรรษที่ 12-17) มีศูนย์กลางที่แคว้นพิหารและเบงกอล

                                  • อินเดียใต้
                                     - ราชวงศ์อานธระหรือสาตวาหนะ (พุทธศตวรรษที่ 3-9) มีศูนย์กลางที่ลุ่มแม่น้ํา

                       กฤษณา (อมราวดี)
                                     - สมัยราชวงศ์สาตวาหนะ(พุทธศตวรรษที่ 5-8) ปกครองแคว้นอานธระ มีเมืองหลวง

                       คือ เมืองไปฐานหรือประดิษฐาน (Paithan  or  Pratishthana)  ทางตะวันออก มีเมืองหลวงคือ
                       อมราวดี

                                     - ราชวงศ์อิกษวากุ (พุทธศตวรรษที่ 8-10) ขึ้นมามีอํานาจแทนราชวงศ์สาตวาหนะ

                       ศาสนาพุทธและศาสนาพราหมณ์เจริญรุ่งเรืองควบคู่กัน ได้สร้างเมืองหลวงใหม่ คือเมืองนาคารชุนโกณ
                       ฑะ (วิชัยบุรี) มีการติดต่อกับลังกาอย่างชัดเจน พระสง ์ลังกาเข้ามาอยู่ในเมืองนาคารชุนโกณฑะ

                       จํานวนมาก

                                     - ราชวงศ์ปัลลวะ (พุทธศตวรรษที่ 11-15) ได้อุปถัมภ์พุทธศาสนาสืบมา
                                     -  ราชวงศ์โจ ะ (พุทธศตวรรษที่ 15-18) มีศูนย์กลางที่เมืองนาคะปตินัม







                        22
                         ดูรายละเอียดเพิ่มเติมใน ผาสุข อินทราวุธ, สุวรรณภูมิจากหลักฐานโบราณคดี (กรุงเทพ : ศักดิ์โสภาการพิมพ์, 2548), หน้า 154-
                       156
   242   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252