Page 248 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 248
โบราณคดีอินเดีย | 240
การ ังคายนา ระไตร กครั้งให ่ 4 ครั้ง
ครั้งที่ 1 ที่กรุงราชคฤห์ (รัฐพิหาร) หลังปรินิพพาน 3 เดือน ร้อยกรองพระธรรมและพระ
วินัยเท่านั้น
23
ครั้งที่ 2 ที่กรุงไวศาลี พุทธศตวรรษที่ 1 ปัญหาวัตถุ 10 ประการ (ภาพที่ 6.17)
ครั้งที่ 3 ที่กรุงปา ลีบุตร โดยพระเจ้าอโศกมหาราช ในพุทธศตวรรษที่ 3 สะสางพระ
ธรรมวินัยที่แตกแยก ส่งสมณทูตไปเผยแพร่ รวมพระบรมสารีริกธาตุ และแบ่งปัน
ครั้งที่ 4 ที่แคชเมียร์ โดยพระเจ้ากนิษกะ สะสางปัญหาแตกแยกของหมู่สง ์ 18 นิกาย
ช่วงนี้ภิกษุนิกายสรวาสติวาทมีอิทธิพลเหนือนิกายอื่น ๆ มีการร้อยกรองอรรถกถา
า ที 6.17 ที เ องเว า ี
การ ตก ยกของคณะ ง
เริ่มมีต้นเค้าตั้งแต่สมัยพุทธกาล โดยพระเทวทัต
หลังปรินิพพาน – สังคายนาครั้งที่ 1 ที่กรุงราชคฤห์ มีความไม่ลงรอยในหมู่คณะสง ์
เกี่ยวกับพระธรรมและพระวินัย การแตกแยกปราก เด่นชัดภายหลังการสังคายนาครั้งที่ 2 (ราวพุทธ
ศตวรรษที่ 1) โดยพวกวัชชีบุตรแห่งเมืองเวสาลี – แก้ไขพระวินัยบัญญัติ 10 ประการ เกิดแบ่งแยกเป็น
“เถรวาท” และ “อาจาริยวาท”
เถรวาท – สถวีระ (นิกาย ายใต้)
อาจาริยวาท – มหาสัง ิกะ (นิกาย ายเหนือ)
แนวคิดหลักของเถรวาท ถือว่าพระพุทธเจ้าเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา ายมหาสัง ิกะ
เห็นว่าพระพุทธเจ้าไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา
23 ดูรายละเอียดใน สุชาติ หงษา, ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา (กรุงเทพ : สํานักพิมพ์ศยาม, 2550), หน้า 24-25.
