Page 177 - วัชรยานยันตระ
P. 177
อินเดีย แต่ดูยาวเรียวกว่าของอินเดีย วัชระชิ้นที่น ามาเป็นตัวอย่างเป็นศิลปะ
ชวาภาคกลาง ก าหนดอายุได้ในพุทธศตวรรษที่ 14 (Chutiwongs, 1990:
53)
วัชระ-ฆัณฏา (vajraghanta) จากชวาภาคกลาง
(ที่มา: Fontein, 1990: 238)
พระพักตร์ทั้ง 4 ที่ปรากฏบนล าตัวกระดิ่ง (ภาพบน) อาจหมายถึง
พระธยานิพุทธทั้ง 4 หรือ “พระนางปรัชญา” ชายาของพระธยานิพุทธ หรือ
อาจหมายถึงพระมัญชุศรีในฐานะของพระอาทิพุทธ เสียงที่เกิดจากกระดิ่ง
หมายถึง ธรรมะของพระพุทธองค์ที่แผ่กระจายออกไปทุกทิศทาง
(Kempers, 1959: 52)
ที่กล่าวมาทั้งหมด แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงร่องรอยของพุทธ
ตันตระที่เจริญรุ่งเรืองอยู่ในประเทศอินโดนีเซีย ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 13 -
14 (ราชวงศ์ไศเลนทร์) มีหลักฐานที่ค่อนข้างชัดเจนว่า แนวคิดดังกล่าวน่าจะ
167
