Page 179 - วัชรยานยันตระ
P. 179
บทที่ 4
วัชรยานในกัมพูชา
(Vajrayana in Cambodia)
4.1 พระพุทธศาสนาในประเทศกัมพูชา
4.1.1 สมัยก่อนเมืองพระนคร
หลักฐานจากจดหมายเหตุจีนแสดงให้เห็นว่า พระพุทธศาสนา
เจริญรุ่งเรืองแล้วในดินแดนกัมพูชา ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 10 โดยมีหลักฐาน
ว่าใน พ.ศ. 1027 และ 1046 พระเจ้าเกาฑินยะ - ชัยวรมัน (กษัตริย์ฝูหนัน -
เดิมใช้ฟูนัน) ทรงส่งคณะทูตเข้าไปยังราชส านักจีนครั้งแรกมีพระสงฆ์ชาว
อินเดียนาม “ศากยะนาคเสนะ” เป็นหัวหน้าคณะ จดหมายเหตุจีนระบุว่าใน
บรรดาเครื่องบรรณาการมีเจดีย์งาช้าง 2 องค์รวมอยู่ด้วย ส่วนจดหมายเหตุ
ราชวงศ์เหลียงกล่าวว่า ใน พ.ศ. 1046 กษัตริย์ฝูหนันทรงส่งพระพุทธรูป
สลักด้วยหินปะการังไปถวายพระจักรพรรดิจีน
ในพ.ศ. 1082 พระเจ้ารุทรวรรมันทรงส่งทูตไปยังจีน ซึ่งคณะทูตได้
กราบบังคมทูลพระจักรพรรดิว่า ในอาณาฝูหนันมีเส้นพระเกศาของ
พระพุทธเจ้าอยู่ พระจักรพรรดิจีนจึงส่งพระภิกษุนาม “เซยุนเปา” ให้ติดตาม
คณะทูตเข้ามาค้นหาพระเกศานั้น (สุภัทรดิศ ดิศกุล, 2547: 2) เช่นเดียวกับ
ใน พ.ศ. 1089 พระเจ้ารุทรวรรมันได้ส่งพระปรมารถหรือคุณรัตนะ ชาวเมือง
อุชเชนีในอินเดีย ซึ่งขณะนั้นพ านักอยู่ในฝูหนันเดินทางไปจีนพร้อมพระ
คัมภีร์ (สุภัทรดิศ ดิศกุล, 2549: 19)
ครึ่งหลังของพุทธศตวรรษที่ 11 ในช่วงรัชสมัยของพระเจ้า
รุทรวรมัน ปรากฏร่องรอยของพระพุทธศาสนาที่ใช้ภาษาสันสกฤต
ดังหลักฐานจารึกภาษาสันสกฤตพบที่วัดบาตี ทางตอนใต้ของกัมพูชา
เป็นจารึกที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนา จากหลักฐานดังกล่าวแสดงให้เห็น
ว่า ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 11 - 12 พระพุทธศาสนามีอยู่ในดินแดนฝูหนัน
169
