Page 27 - วัชรยานยันตระ
P. 27
มันตระ หรือ มนตร์ในวัชรยำน พัฒนำมำจำกธำรณี ในสำธนมำลำ
กล่ำวว่ำ พระพุทธองค์เป็นผู้ให้ก ำเนิดมนตร์ที่มีพลังจ ำนวนมำก เช่น สำธนะ
ของชำงคุลี (Janguli) หรือ สำธนะของวัชรสรัสวดี เช่นเดียวกับมนตร์ปรัชญำ
ปำรมิตำก็กล่ำวกันว่ำ พระพุทธองค์เป็นผู้ถ่ำยทอด
3.2) ธำรณี (Dharani) มีควำมเก่ำแก่มำก ประกอบด้วยค ำที่ไม่มี
ควำมหมำยร้อยเรียงกัน ซึ่งเมื่อท่องบ่นซ ้ำๆ กันจะท ำให้ได้บุญมำก คำถำที่
ลึกลับเหล่ำนี้ใช้ประโยชน์ในกำรขับไล่สิ่งชั่วร้ำย กำรท ำคุณไสยและท ำเสน่ห์
ฯ ซึ่งมีมำยำวนำนตั้งแต่ยุคพระเวท ในมนตร์ของอถรรพเวท และยชุรเวท
่
แสดงให้เห็นถึงแนวคิดนี้แล้ว (พระพุทธศำสนำฝำยเถรวำทน ำไปใช้ในชื่อ
ของพระปริตร) (Nariman, 1923: 113)
ธำรณี มีทั้งที่เป็นส่วนหนึ่งของพระสูตรและเป็นคัมภีร์เล่มใหญ่ที่
้
รวมธำรณีจ ำนวนมำก มีคำถำที่ปองกันหรือต่อต้ำนวิญญำณชั่วร้ำย พิษ
่
ทั้งปวง งู และภูตผีปีศำจ เป็นเครื่องรำงส ำหรับรักษำผู้เจ็บปวยและส ำหรับ
กำรมีชีวิตที่ยืนยำว กำรท่องมนตร์สำมำรถน ำไปสู่ควำมส ำเร็จในกำรศึก
สงครำม หรือแม้แต่กำรไปเกิดใหม่ในสวรรค์ชั้นสุขำวดี ซึ่งจะไม่มีสิ่งชั่วร้ำย
มำเกิดและปรำศจำกซึ่งบำปทั้งปวง (Nariman, 1923: 115)
ในสัทธรรมปุณฑริกสูตร ปรำกฏกำรกล่ำวถึงธำรณี ในบทที่ 21
และ 26 นอกจำกนี้ยังพบใน 2 บทสุดท้ำยของลังกำวตำรสูตร ฉบับที่เก่ำที่สุด
เล่มหนึ่งที่เป็นภำษำจีน นิพนธ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 986
ั
จำกควำมเชื่อในเรื่องธำรณีมนตร์ น ำไปสู่แนวคิดของปญจรักษำ
(Pancaraksha) หรือผู้พิทักษ์รักษำทั้ง 5 (บุคคลำธิษฐำน) ซึ่งเป็นที่นิยมใน
เนปำล ประกอบด้วยธำรณีทั้ง 5 คือ (Nariman, 1923: 115)
้
- มหำปรติสรำ (Mahapratisara) ผู้พิทักษ์ปกปองจำกบำป,
โรคภัยไข้เจ็บ และควำมชั่วร้ำย
้
- มหำสหสรปรมรรทินี (Mahasahasrapramardini) ปกปองจำก
วิญญำณชั่วร้ำย
17
