Page 23 - วัชรยานยันตระ

- ไม่มีควำมเกลียด
- ไม่อวดตน เป็นต้น

เฉกเช่น “สูรยกำนตะมณิ” (Suryakanta
jewel) (ผลึกอัญมณีแห่งพระอำทิตย์ (sun-crystal) จะ
เผำไหม้เมื่อถูกรังสีของดวงอำทิตย์ จิตตมณิ (Citta
(mind) jewel) ของลูกศิษย์จะถูกเผำเป็นเปลวเพลิง
เมื่อเข้ำใกล้คุรุ (preceptor) ฉันนั้น ซึ่งเมื่อตระหนักถึง
ควำมจริงแท้แล้ว รังสีแห่งควำมรู้ก็จะแผ่กระจำย

ออกมำอย่ำงแรงกล้ำ (Bhattacharyya,1980: 39)

ั
2. สำนุศิษย์ คัมภีร์ตันตระ-ปนชระ (Tantrapanjra) กล่ำวถึงกฎข้อ
บังคับและกำรปฏิบัติตันตระของสำนุศิษย์ โดยแบ่งเป็น 4 ระดับ (ขั้นตอน)

ซึ่งประกอบด้วย (ฉัตรสุมำลย์ กบิลสิงห์, 2554: 98)
2.1) กิริยำตันตระ (กริยำตันตระ) เป็นขั้นที่เริ่มฝึกกำยและจิต เช่น
งดเว้นกำรเสพของมึนเมำ งดอำหำรประเภทเนื้อสัตว์ รักษำพรหมจรรย์ บูชำ
รูปเคำรพเทพและเทพี พร้อมกำรฝึกฝนจิต
กำรปฏิบัติตันตระในขั้นนี้ ให้ควำมส ำคัญกับมุทรำ (กำรแสดง
ท่ำทำงด้วยมือ) กิริยำตันตระใช้วิธีกำรเข้ำถึงพุทธะโดยกำย กำรเข้ำถึงกำย

ของพุทธะกระท ำได้โดยกำรตรึกนึกเห็นภำพของพุทธะ โดยวำจำ (ใช้วิธี
กระซิบมนตร์เบำๆ หรือท่องบ่นมนตร์ในใจ) และโดยใจ (จิต – คือกำรท ำ
สมำธิมุ่งที่ควำมหลุดพ้นเมื่อสิ้นเสียงมนตร์)
2.2) จรรยำตันตระ (จริยำตันตระ) เป็นกำรเริ่มฝึกฝนจิต
ั
ท ำสมำธิเบื้องต้น บูชำรูปเคำรพ ฟงค ำสอนของอำจำรย์โดยตรง และท ำกำร
ทดลองจิตที่ฝึกไว้ คือ กำรเสพสิ่งที่เรียกว่ำตัณหำทั้งปวงที่เรียกว่ำ
ั
ั
“ปญจตัตตวะ” (ธำตุทั้ง 5) หรือ “ปญจมกำรำส” (panca Makaras)
ั
(ปญจมกำร - ม. 5)

13