Page 21 - วัชรยานยันตระ

knowledge) นั่นคือ ปรัชญำ (Prajna) ปรัชญำเป็นควำมจริงสูงสุด
เช่นเดียวกับควำมกรุณำ (compassion) (Krpa – กฤปำ) ที่เรียกว่ำ อุปำยะ
(Upaya = ทำง,วิธีกำร) เป็นรำกฐำนของควำมรักใคร่ (รำคะ) เนื่องจำก

สำมำรถขจัดซึ่งควำมทุกข์ทรมำน (Ranjati -รัญชติ) ได้ กฤปำ (Krpa –
ควำมกรุณำ) เป็นควำมจริงสูงสุด ที่เรียกเช่นนี้ เนื่องจำกเป็นกำรปรำรถนำ
ให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ กำรผสมผสำนของปรัชญำและอุปำยะ (Prajna and Upaya)
เปรียบเสมือนกำรผสมกันของน ้ำและนม (หรือเกลือกับน ้ำ) ของสองสิ่งที่ผสม
กันแล้วมีควำมกลมกลืนไม่เห็นถึงควำมแตกต่ำง เรียกว่ำ “ปรัชโญปำยะ หรือ

ปรัชโญบำย”(ปรัชญำ+ อุปำยะ) (Bhattacharyya, 1980: 38)
ทั้งนี้ อุปำยะ หมำยถึง วิถีทำง (means) ตำมควำมหมำยของ
วัชรยำน หมำยถึง เพศชำย ซึ่งเป็นกลไกที่ควำมจริงจะเผยออกมำ สัมพันธ์
กับปรัชญำ (เพศหญิง) กำรรวมกันของสองสิ่งนี้ (อุปำยะ + ปรัชญำ)
แสดงออกโดยกำรรวมกัน (ทำงเพศ) ของชำยและหญิง (Liebert, 1976: 311)
ดังนั้นตำมข้อควำมข้ำงต้นจึงมีควำมหมำยว่ำ กฤปำ = ควำมเมตตำกรุณำ =

อุปำยะ
อนึ่ง แนวคิดเกี่ยวกับกรุณำ (karuna) เป็นแนวคิดที่ส ำคัญ ซึ่งแสดง
ให้เห็นควำมแตกต่ำงระหว่ำงหินยำนและมหำยำน เนื่องจำกโพธิสัตว์
มหำยำนมิได้มุ่งเน้นกำรหลุดพ้นเฉพำะตนเอง แต่ประสงค์จะช่วยเหลือสัตว์

โลกทั้งปวงด้วย อันน ำไปสู่ประวัติควำมเป็นมำของพระโพธิสัตว์อวโลกิ
เตศวรตำมที่กล่ำวไว้ในกำรัณฑวยุหะ (Bhattacharyya, 1980: 29)
ปรัชโญปำยะ (กำรรวมกันของสองสิ่ง) เป็นกฏเกณฑ์ในกำรสร้ำง
แห่งจักรวำล ทุกสิ่งปรำกฏขึ้นและมีพัฒนำกำรมำจำกหลักเกณฑ์นี้ซึ่งเรียกว่ำ
มหำสุข เนื่องจำกเป็นควำมสุขนิรันดร์ และรู้จักกันในนำม “สมันตภัทร”
หมำยถึง สิ่งดีงำมหรือควำมเป็นมงคลทั้งปวง

กำรรวมกันดังกล่ำวเป็นควำมรู้ขั้นสูงสุด (highest knowledge)
เป็นควำมรู้แห่งควำมเป็นจริงที่ยิ่งใหญ่ ผู้ที่ตระหนักรู้ถึงควำมจริงที่ยิ่งใหญ่

11