Page 49 - วัชรยานยันตระ
P. 49
คุยมัญชุวัชระในรูปยับยุมกับศักติ (Guyamanjuvajra and his consort)
ปกพระคัมภีร์ ศิลปะธิเบต
(ที่มำ: http://images.metmuseum.org/CRDImages/as/original/DP335604.jpg)
ในประเด็นนี้ นักวิชำกำรหลำยท่ำนพยำยำมหำค ำตอบ เพื่ออธิบำย
ว่ำ เหตุใดลักษณะดังกล่ำวจึงถูกน ำมำเป็นหลักในกำรแสดงหรือสะท้อน
แนวคิดหรือหลักธรรมทำง (พุทธ) ศำสนำ (ซึ่งอันที่จริงน่ำจะเป็นสิ่งที่ขัดแย้ง
กับกำรหลุดพ้น เนื่องจำกเป็น “ตัณหำ” หรือ “ตัวเหนี่ยวรั้ง” ส ำหรับกำรหลุด
ั
พ้น) ปล (Pal) (1969: 23) กล่ำวไว้ว่ำ ในคัมภีร์อุปนิษัทดั้งเดิม
กำรเปรียบเทียบทำงเพศ (ซึ่งเป็นธรรมชำติที่มนุษย์คุ้นเคย) มักถูกน ำมำอ้ำง
เพื่อท ำให้แนวคิดที่เข้ำใจได้ยำกสำมำรถเข้ำถึงได้ง่ำยขึ้น กำมำรมณ์ เป็น
รำกฐำนที่ลึกที่สุดและมีพลังอ ำนำจที่สุดในสัญชำตญำนของมนุษย์
สัญชำตญำนซึ่งสำมำรถท ำให้บริสุทธิ์ได้ ไม่มีสิ่งใดที่สำมำรถท ำให้เห็นภำพ
ได้ดีเท่ำ “สัญลักษณ์ทำงเพศ” ในกำรที่จะอธิบำยถึงทฤษฎีที่เป็นนำมธรรม
ที่กล่ำวว่ำ “กำรรู้แจ้ง - ตรัสรู้” เป็นผลมำจำกกำรปรำกฏของควำมเป็นคู่
39
