Page 105 - รายงานวิจัยร้านยาหมอหวาน
P. 105

96


                              หนังสือเรื่อง “ปฏิบัติการพิพิธภัณฑ์ : บทเรียนจากคนอื่น” เรียบเรียงโดย ชีวสิทธิ์ บุณยเกียรติ

               เป็นหนังสือที่รวบรวมและจัดแปลประเด็นการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับการทำงานของพิพิธภัณฑ์ในต่างประเทศ

               แบ่งเนื้อหาเป็น 4 หัวข้อหลัก ได้แก่ พิพิธภัณฑ์ในสถานะสถาบันการเรียนรู้ พิพิธภัณฑ์ของกลุ่มคนสามช่วงวัย

               ได้แก่ เด็กเล็ก วัยรุ่นและผู้ใหญ่ ผู้สูงวัย พิพิธภัณฑ์กับกลุ่มผู้ที่มีความต้องการพิเศษ และพิพิธภัณฑ์กับชุมชุมและ
               ผู้อพยพ โดยการศึกษาในหัวข้อเรื่อง พิพิธภัณฑ์ในสถานะสถาบันการเรียนรู้ มีกรอบทฤษฎีที่จำเป็นต่อรายงานวิจัยนี้


                              ในหมวดหมู่ พิพิธภัณฑ์ในสถานะสถาบันการเรียนรู้ เป็นกรอบความคิดที่ให้พิพิธภัณฑ์เป็นสถานที่

               ให้ความรู้ โดยต้องคำนึงถึงผู้เข้าชมที่หลากหลายเป็นสำคัญ งานด้านการศึกษาในพิพิธภัณฑ์มีความสำคัญอย่างมาก

               เพราะทำให้เห็นถึงการคาดการณ์และกำหนดทิศทางความเป็นไปของสังคม ด้วยเหตุนี้จึงต้องมีการทำงานที่ร่วมมือ

               กัน ทั้งในนักการศึกษา พิพิธภัณฑ์ หรือชุมชน เป็นต้น และ พิพิธภัณฑ์ต้องดำรงอย่างเป็นกลางเพื่อเปิดรับมุมมอง

               ความคิดที่แตกต่างของสังคม ทฤษฎีการศึกษาคัดสรรมีต่อไปนี้

                              “พิพิธภัณฑ์และการศึกษา” โดย ประภาส สิงห์ เป็นงานศึกษาที่ว่าด้วย การศึกษาในพิพิธภัณฑ์

               เป็นชุดประสบการณ์ที่เกิดจากการเรียนรู้ผ่านประสาทสัมผัสต่าง ๆ เพื่อนำมาสู่ความเข้าใจในความหมายและ

               สิ่งต่าง ๆ ที่ได้เรียนรู้ โดยพื้นฐาน การเรียนรู้ในพิพิธภัณฑ์มักเชื่อมโยงกับการชมวัตถุ สิ่งที่จัดแสดง ป้ายคำบรรยาย

               และมีการศึกษาถึงพลังในการดึงดูดและการตรึงผู้ชมรวมทั้งสิ่งที่ได้เรียนรู้ภายหลัง กระนั้น ประสบการณ์ของ

               พิพิธภัณฑ์ก็ประกอบจากปัจจัยต่าง ๆ คือ สังคม ทัศนคติ และผัสสะต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อความจำและชุดประสบการณ์
               ประสบการณ์การเรียนรู้ที่ผู้ชมได้รับจากนิทรรศการมีความสำคัญ พิพิธภัณฑ์ต้องตีความและสร้างสื่อเพื่อถ่ายทอด

               ความรู้ โดยมีป้ายคำบรรยาย กราฟฟิกและสื่ออื่น ๆ เพื่อถ่ายทอดออกมาแก่ผู้ชมหลากหลาย ทั้งผู้สูงวัย เด็ก ผู้ที่มี

               ความรู้หรือมีการศึกษาจำกัด คนที่มีความบกพร่องทางร่างกายหรือเชาวน์ปัญญา นิทรรศการจึงส่งผลต่อผู้ชม

               มากที่สุด ผ่านการจัดแสดง วัตถุและการบรรยาย


                              ผู้ศึกษายังเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างงานการศึกษาในพิพิธภัณฑ์กับสถาบันการศึกษาอย่าง
               โรงเรียน โดยมีครูผู้มีบทบาทในการกำหนดหลักสูตรและทำงานร่วมกับพิพิธภัณฑ์เพื่อขยายกำแพงการศึกษาของ

               พิพิธภัณฑ์ออกไป นอกจากนี้ พิพิธภัณฑ์ต้องพัฒนาด้านสื่อการนำเสนอเพื่อครอบคลุมแก่ผู้ชมหลากหลาย เช่น

               การจัดกิจกรรมตอบคำถามกับนักเรียน การพัฒนาวัตถุจำลองหรือขยายภาพให้ใหญ่ และการจัดสิ่งอำนวย

               ความสะดวกแก่ผู้ทุพพลภาพ เป็นต้น นอกจากนี้ การตีพิมพ์ผลงานวิชาการต่าง ๆ จากการศึกษาวิจัยของ

               พิพิธภัณฑ์เป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยสร้างความตระหนักในการดูแลมรดกทั้งทางธรรมชาติและวัฒนธรรม ทั้งนี้บทความ

               ดังกล่าวได้สรุปว่าเมื่อพิพิธภัณฑ์สามารถแสดงศักยภาพและประโยชน์ต่อสังคมในระดับกว้างแล้ว ก็ย่อมได้รับการ

               ส่งเสริมและเป็นปัจจัยสำคัญในการพัฒนาต่อไป
   100   101   102   103   104   105   106   107   108   109   110