Page 209 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 209

โบราณคดีอินเดีย | 201








                        ห  เดคข่าน
                                     - ระหว่างค.ศ. 1271-1310 (พ.ศ. 1814-1853) เมืองหเ พิท (Halebid) ในแคว้นมหา-

                       ราษฎร์ ถูกปล้น
                                     - ค.ศ. 1317-1318 (พ.ศ. 1860 – 1861) แคว้นมหาราษฎร์ถูกรวมเข้าอยู่ในแคว้นของ

                       สุลต่านแห่งเมืองเดลลี

                                     - ค.ศ. 1565 (พ.ศ. 2108) ราชวงศ์โมกุลซึ่งนับถือศาสนาอิสลามเป็นผู้มีชัยชนะ


                       อินเดียใต้
                                  ประวัติศาสตร์ช่วงต้นของอินเดียใต้อยู่ในช่วงศตวรรษที่ 3  ก่อนคริสตกาล (ราวพุทธ

                       ศตวรรษที่ 3) พวกทมิ ได้ทําการรุกรานทางทะเล ในราวศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาลได้เข้ารุกรานลังกา

                       ถึง 2 ครั้ง ครั้งแรกหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าเทวานัมป ยาติสสะ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 1 ดินแดน
                       ทมิ มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับอียิปต์และอาณาจักรโรมัน

                                  ตามบันทึกประวัติศาสตร์ ดินแดนทมิ แบ่งออกเป็น 3 อาณาจักร คือ (ภาพที่ 5.11)

                                     - อาณาจักรโจ ะ (Cola - แถบชาย ั งโคโรมันเดล) ในบริเวณหุบเขากาเวริตอนใต้ (คือ
                       บริเวณ ตันชอร์ และตริฉิโนโปลีของทมิ นาดูในปัจจุบัน) มีเมืองหลวงอยู่ที่ อุไรยูร์ (Uraiyur)

                                     - อาณาจักรเกรา ะ (Kerala)  หรือ เฉระ (Cera) (แถบ Malabar)  อยู่บนชาย ั งเก
                       รา ะ มีเมืองหลวงอยู่ที่กรุวูร์ (Karuvur) หรือที่รู้จักกันอีกชื่อหนึ่งว่า วันจิ (Vanji)

                                     - อาณาจักร าณ ยะ – (Pandya)  (ใต้สุดของคาบสมุทร) - อยู่ในบริเวณหุบเขา

                       แห่งตัมรปรรนิและไวไค (valleys of the Tamraparni and Vaigai) อย่างคร่าว ๆ ในปัจจุบันคือบริเวณ
                       ตําบลติรุเนลเวลิ (Tirunelveli), มทุไร (Madurai), รัมนาทและตระวันคอร์ใต้ (Ramnad districts and

                       south Travancore) โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่มาดุไร
                                  ดินแดนทั้งสามนี้ถูกครอบครองโดยธรรมะของพระเจ้าอโศก ในจารึกอโศกกล่าวว่าพุทธ

                       ศาสนาและศาสนาเชนได้เข้าสู่ดินแดนนี้ตั้งแต่ก่อนคริสตกาล นอกจากนี้ดินแดนเหล่านี้ยังมีส่วนเกี่ยวข้อง

                       ที่สําคัญกับความเจริญรุ่งเรืองของเครือข่ายการค้าในอดีต เมืองท่าของโจ ะคือปุหรร (Puhar หรือกาเว-
                       ริปัตตนัม (Kaveripumpattinam)  เมืองท่าของปาณฑยะคือกอร์ไก (Korkai)  ส่วนเมืองท่าสําคัญของ

                       อาณาจักรเฉระคือตอนดิและมุฉิริ (Tondi and Muchiri)
   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214