Page 209 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 209
โบราณคดีอินเดีย | 201
ห เดคข่าน
- ระหว่างค.ศ. 1271-1310 (พ.ศ. 1814-1853) เมืองหเ พิท (Halebid) ในแคว้นมหา-
ราษฎร์ ถูกปล้น
- ค.ศ. 1317-1318 (พ.ศ. 1860 – 1861) แคว้นมหาราษฎร์ถูกรวมเข้าอยู่ในแคว้นของ
สุลต่านแห่งเมืองเดลลี
- ค.ศ. 1565 (พ.ศ. 2108) ราชวงศ์โมกุลซึ่งนับถือศาสนาอิสลามเป็นผู้มีชัยชนะ
อินเดียใต้
ประวัติศาสตร์ช่วงต้นของอินเดียใต้อยู่ในช่วงศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล (ราวพุทธ
ศตวรรษที่ 3) พวกทมิ ได้ทําการรุกรานทางทะเล ในราวศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาลได้เข้ารุกรานลังกา
ถึง 2 ครั้ง ครั้งแรกหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าเทวานัมป ยาติสสะ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 1 ดินแดน
ทมิ มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับอียิปต์และอาณาจักรโรมัน
ตามบันทึกประวัติศาสตร์ ดินแดนทมิ แบ่งออกเป็น 3 อาณาจักร คือ (ภาพที่ 5.11)
- อาณาจักรโจ ะ (Cola - แถบชาย ั งโคโรมันเดล) ในบริเวณหุบเขากาเวริตอนใต้ (คือ
บริเวณ ตันชอร์ และตริฉิโนโปลีของทมิ นาดูในปัจจุบัน) มีเมืองหลวงอยู่ที่ อุไรยูร์ (Uraiyur)
- อาณาจักรเกรา ะ (Kerala) หรือ เฉระ (Cera) (แถบ Malabar) อยู่บนชาย ั งเก
รา ะ มีเมืองหลวงอยู่ที่กรุวูร์ (Karuvur) หรือที่รู้จักกันอีกชื่อหนึ่งว่า วันจิ (Vanji)
- อาณาจักร าณ ยะ – (Pandya) (ใต้สุดของคาบสมุทร) - อยู่ในบริเวณหุบเขา
แห่งตัมรปรรนิและไวไค (valleys of the Tamraparni and Vaigai) อย่างคร่าว ๆ ในปัจจุบันคือบริเวณ
ตําบลติรุเนลเวลิ (Tirunelveli), มทุไร (Madurai), รัมนาทและตระวันคอร์ใต้ (Ramnad districts and
south Travancore) โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่มาดุไร
ดินแดนทั้งสามนี้ถูกครอบครองโดยธรรมะของพระเจ้าอโศก ในจารึกอโศกกล่าวว่าพุทธ
ศาสนาและศาสนาเชนได้เข้าสู่ดินแดนนี้ตั้งแต่ก่อนคริสตกาล นอกจากนี้ดินแดนเหล่านี้ยังมีส่วนเกี่ยวข้อง
ที่สําคัญกับความเจริญรุ่งเรืองของเครือข่ายการค้าในอดีต เมืองท่าของโจ ะคือปุหรร (Puhar หรือกาเว-
ริปัตตนัม (Kaveripumpattinam) เมืองท่าของปาณฑยะคือกอร์ไก (Korkai) ส่วนเมืองท่าสําคัญของ
อาณาจักรเฉระคือตอนดิและมุฉิริ (Tondi and Muchiri)

