Page 208 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 200

มาห์มุดไม่ได้อยู่ในอินเดีย แม้ว่านักประวัติศาสตร์มุสลิมจะกล่าวว่าพระองค์ประสงค์ที่จะ
เผยแพร่ศาสนาอิสลาม โดยต้องการให้อินเดียหันมานับถืออิสลาม แต่การขยายอํานาจของพระองค์มี

ลักษณะเพื่อต้องการปล้นสะดมภ์มากกว่าการครอบครอง ชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย
และปัญจาบตกอยู่ใต้อาณาจักรของพระองค์รวมถึงอาณาจักรสินธุ์ของพวกอาหรับ ดินแดนภาคเหนือที่

รอดพ้นเงื้อมมือของมุสลิม คือดินแดนที่มีภูเขากั้น ได้แก่ แคชเมียร์ เนปาล อัสสัม และโอริสสา

เกือบ 150 ป อินเดียภาคเหนือก็กลับมาเป็นอิสระ ในพาราณสีและกานยะกุพชะมีราชวงศ์
ใหม่ขึ้นมาปกครองคือราชวง คาห วา ะ (Gahadavalas) ในราชสถาน ราชวงศ์จาหะมานะ

(Cahamanas) และราชวงศ์จันเดลละแห่งบุนเดลขันท์ขึ้นมามีอํานาจในขณะที่ประติหาระตกต่ําลง ใน
คุชราตเป็นของราชวงศ์จาลุกยะหรือโสลางกี และอยู่ภายใต้อิทธิพลของศาสนาเชน ในมัธยประเทศอยู่

ภายใต้อิทธิพลของราชวง กะ ะจ ริ (Kalacuri) ในเบงกอลราชวงศ์ปาละถูกแทนที่ด้วยราชวง เ นะซึ่ง

อุปถัมภ์ศาสนาฮินดูและต่อต้านพุทธศาสนา
ประมาณป ค.ศ. 1173 (พ.ศ. 1716) พวกเตอร์กเข้ารุกรานอีกในป ค.ศ. 1191 (พ.ศ. 1734)

กองทัพฮินดูเผชิญหน้ากับ ั ัด ห่ง อร (Muhammad of Ghor) ในที่สุดฮินดูแพ้และปฤถวีราชถูก

่า มูฮัมมัดกลับไปโดยทิ้งให้ทหารของพระองค์ทําการปราบปรามต่อ กองทัพมุสลิมเข้าสู่ตอนใต้ของ
แม่น้ําคงคาและเข้ายึดพิหารที่ซึ่งภิกษุในพุทธศาสนาจํานวนมากถูก ่า จากนั้นจึงเข้ายึดเบงกอล

อาณาจักรจันเดลละล่มสลายในป ค.ศ. 1203 (พ.ศ. 1746)

37
การเข้า าของ ิ
พวกมุสุลมันได้รุกเข้ามาถึงแคว้นปัญจาบ ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตั้งแต่ พ.ศ. 1318

- ค.ศ. 1019 (พ.ศ. 1562) เมืองกาโนชก็ถูกกองทัพเตอร์กภายใต้มาร์มุดแห่งแคว้น

กาซนี (Mahmud of Ghazni) เข้าปล้นสะดม
- ค.ศ. 1021 (พ.ศ. 1564) แคว้นปัญจาบทั้งหมดตกอยู่ใต้การปกครองของชาวกาซนี

- ค.ศ. 1193 (พ.ศ. 1736) แคว้นพาราณสีซึ่งเพิ่งตั้งตัวเป็นอิสระได้ราว 100 ป ก็ถูก

รวมเข้าอยู่ในแคว้นของสุลต่านแห่งเมืองเดลลี (Sultanate of Delhi)
- ค.ศ. 1199 (พ.ศ. 1742) แคว้นพิหารและเบงกอลถูกรวมอยู่ในอาณาจักรอัฟกันแห่ง

แคว้น อร์ (Ghor)

- ค.ศ. 1297 (พ.ศ. 1840) แคว้นกาเถียวาร์และคุชราต ถูกปราบปรามหลังจากต่อสู้กับ
การรุกรานอยู่นาน

- ค.ศ. 1339 (พ.ศ. 1882) แคว้นแคชเมียร์ถูกปราบปราม

37 สุภัทรดิศ ดิศกุล, ศิลปะอินเดีย พิมพ์ครั้งที่ 2 (กรุงเทพ : องค์การค้าคุรุสภา, 2519), หน้า189.