Page 233 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 233
โบราณคดีอินเดีย | 225
ย คตันตระ (คคริ ต วรร ทที 7-12 / ทท ตวรร ที 12-17) ร่ว ัยกับราชววง า ะ
หลักปรัชญาาในยุคนี้ เกี่ยววกับการแสวงงหาธรรมชาติติอันแท้จริงขอองมนุษย์และจักรวาล
เน้นทางลัดที่ที่นําไปสู่การเขข้าถึงสิ่งเร้นลัับ เน้นการบูชชาเทพีซึ่งได้รัรับการยกย่องงว่ามีอํานาจเททียบเท่า
เทพ มีลัทธิเป็ป็นของตนเอง พุทธศาสนนาเป็นศาสนาาแรกที่รับเอาาลัทธิตันตระไไปดัดแปลงใชช้ในสกุล
วัชรยาน และะสังกราจารย์เเป็นคนแรกที่รัรับเอาคําสอนนของวัชรยานไไปดัดแปลงเป็ปนของฮินดู
หลักสําคัญของการป ิบัติติคือการท่องมนตร์และประกอบพิธีกรรม มบูชาเทพและเทพี เดิม
อาจารย์จะสออนศิษย์โดยตรง (ปากเปล่าา) ไม่มีคัมภีร์ วรรณกรรมตัตันตระของฮินนดูเริ่มเขียนก่ออนหน้าที่
มุสลิมยึดครอองอินเดียเพียงงเล็กน้อย
ห ัก ิบัติ
- กริยา ตัตันตระ - ควบบคุมอาหาร งดดเนื้อสัตว์ เครืรื่องเทศ ของมึมึนเมา บูชารูปปเคารพ
- จรรยา ตันตระ – ศึศึกษากับอาจารย์โดยตรง (ประกอบพิธีธีกรรมและ ก นจิต,
พิธีกรรม 5 มม. มังสะ, มัสยยะ (หรือมัตยะะ), เมรัย, เมถุน, มุทรา)
- โยคะ ตัตันตระ - ทําสสมาธิจิตขั้นสูงโโดยอาจารย์ใชช้อํานาจจิตเข้ข้าช่วย
- อนุตตรรโยคะ ตันตระะ - เป็นขั้นสูงสุด จิตว่าง (ศูศูนยตา) และบบรรลุมรรคผลลในที่สุด
ัท ิ ําคั ในน า นา ินด ด
ศาสนาฮินดูแบ่งเป็นลัทธิธิย่อย ๆ หลายลัทธิ ลัทธิหหลักมี 5 ลัลัทธิ (ปัญจยตตนะ) คือ
ไวษณพนิกายย ไศวนิกาย ศัศักติ คาณปัตยะ และลัทธิเเสาระ ในจํานนวนนี้ลัทธิที่มีผู้นิยมนับถือมมากที่สุด
คือ 3 ลัทธิแรรก
1. ไว ณ นิกาย มาจากชื่ออของพระวิษณณุ ซึ่งเป็นเทพแแห่งสวรรค์ในศศาสนายุคพระเเวท (เทพ
แห่งพระอาทิทิตย์) พัฒนาการมาจากศาสสนาภควตา ซึ ซึ่งบูชาวสุเทววะ-กฤษณะ มีความสัมพันธธ์กับลัทธิ
ปาญจรา-ตระ (เดิมเป็นชื่อของพิธีกรรมที่ปประกอบโดยเททพชื่อ บุรุษ-นารายณะ)
า ทีที 6.2 วิ ณ อนันันต ายิน
เทวาา ัยท อวตาร เ เทวค หะ
ที า: (Harle, 1994, 114)
