Page 100 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 100
92
ดังที่ได-กล0าวมาแล-วว0า จากเอเชียกลางฝTßงตะวันตกสู0เอเชียกลางฝTßงตะวันออกมีเมืองที่เปLนจุด
ผ0านที่สำคัญคือ เมืองกัษการP (Kashgar) ซึ่งเปLนจุดที่เส-นทางสายแพรไหมจะแยกเปLนสองสายคือสาย
เหนือและสายใต- โดยที่ทั้งสองสายจะไปบรรจบกันที่เมืองตุนฮวง
เมืองกัษการ; (Kashgar) เปLนจุดเชื่อมต0อถ0ายทอดวัฒนธรรมที่สำคัญระหว0างรัฐทางเหนือและ
ทางใต-ของแอ0งทาริม (Tarim Basin) จากจุดนี้ลงไปทางตะวันออกเฉียงใต-สู0โขตาน ส0วนทาง
ตะวันออกเฉียงเหนือไปยังเมืองกุฉา ฟาเสียนได-ผ0านมาที่กัษการPในช0วงปลายคริสตศตวรรษที่ 4 พบว0า
พุทธศาสนาเจริญรุ0งเรืองมีพระสงฆPมากกว0า 2,000 รูป นับถือพุทธเถรวาท สองศตวรรษต0อมา ยวนฉ0าง
พบว0ามีวิหารจำนวนนับร-อยแต0เปLนพุทธศาสนาที่ใช-ภาษาสันสกฤต (สรรวาสติวาท ?) ที่นี่กุมารชีพได-มา
พำนักอยู0เปLนเวลาเกือบป]เพื่อศึกษาพระเวทรวมถึงศาสตรPอื่น ๆ (Singhal, 1984: 20)
