Page 121 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ

113

ไภษัชยคุรุ (Yaoshifo) ในจีน

ในส1วนที่เกี่ยวกับการแพทยLและการรักษาโรค ได/ปรากฎหลักฐานอิทธิพลของการแพทยLอินเดีย

ต1อการแพทยLของจีนเช1นกัน ตำราการแพทยLของอินเดียปรากฎในคัมภีรLพุทธศาสนาของจีน ตัวอย1างเช1น
ราวโนกุมาร-ตันตระ (Ravanokumaratantra) และกัสยปสังหิตา (Kasyapasamhita) เราได/ทราบแล/ว

ว1าตั้งแต1ช1วงแรกของพุทธศาสนา มีการเน/นความสำคัญของสุขภาพและการเยียวยารักษาร1างกายและ

จิตใจ ตำราแพทยLจากอินเดียเป`นที่รู/จักทั่วไปในเอเชียกลางที่ซึ่งได/พบคัมภีรL “อายุรเวท” ต/นฉบับรวมถึง
ฉบับแปลด/วย (Singhal, 1984: 133)

จีนยกย1องพระไภษัชยคุรุเป`นพระพุทธเจ/าองคLหนึ่ง มีชื่อภาษาจีนว1า “เหยาชิโฟ” พระองคLได/รับ
ยกย1องว1ามีหน/าที่ช1วยปลดทุกขLให/สรรพสัตวLทั้งปวง คัมภีรLของพระองคLได/รับการแปลอย1างเป`นทางการ

ในปÖ ค.ศ. 615 (พ.ศ. 1158) ในสมัยราชวงศLสุ1ย

พระสูตรที่ชำระโดยอี้จิง (ค.ศ. 707) ระบุว1า พระไภษัชยคุรุเป`นประธานของกลุ1มพระอดีตพุทธ
ทั้ง 7 (เรียกว1าพระไภษัชยตถาคต 7 องคL) รวมเป`น 8 องคL (ดู Liebenthal, 1936)

รายละเอียดเกี่ยวกับพระไภษัชยคุรุ ปรากฎอยู1ในอภิเษกสูตร บทที่ 12 กล1าวถึงการปฏิบัติ
พิธีกรรมของพระสงฆLเพื่อช1วยปลดเปลื้องเคราะหLกรรมของผู/ป±วยหนัก หนึ่งในการปฎิบัติ คือ การอ1าน

พระสูตรของพระไภษัชยคุรุ 49 ครั้ง นอกจากนี้ยังมีพระสูตรอีกหลายฉบับที่ได/รับการแปลภายหลังกล1าว

ว1า ต/องสร/างรูปพระไภษัชยคุรุให/ครบ 7 รูป (ผาสุข อินทราวุธ, 2543: 190-191)

พระไภษัชยคุรุ กะไหล1ทอง อายุราวคริสตศตวรรษที่ 7-8
(ที่มา: Beguin, 2009: 314)