Page 117 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 117
109
กุมารชีพมีส1วนอย1างสำคัญเนื่องจากการแปลคัมภีรLมาธยามิกะจากภาษาสันสกฤตนั้น กุมารชีพได/ปรับ
วิธีการแปลพระสูตรโดยการปรับให/เข/ากับแนวคิดแบบจีน ทำให/ชาวจีนเข/าใจพุทธศาสนาง1ายขึ้น มีการ
แปลโดยการเทียบเคียงกับหลักคำสอนในลัทธิเตVา (นักปราชญLอีกท1านที่มีชื่อเสียงที่ใช/วิธีนี้คือ Hui-yuan
(A.D. 334-416) แสดงให/เห็นถึงอิทธิพลหรือความสัมพันธLระหว1างเตVากับพุทธศาสนา
กุมารชีพและคณะแปลคัมภีรLในพุทธศาสนากว1า 74 ชิ้น รวมถึงอมิตาภะ สูตร (The Pure
Land Paradise in the West) ผลงานแปลที่สำคัญได/แก1
- ค.ศ. 402 อมิตาภะสูตร (Amitabha-sutra)
- ค.ศ. 404 ปùญจวิมสติ- สาหสรีก-ปรัชญาปารมิตา สูตร (Pancavimsati-sahasrika-
prajnaparamita-sutra - Perfection of Wisdom)
- ค.ศ. 405 พรหมชาล-สูตร
- ค.ศ. 406 สัทธรรมปุณฑริก สูตร (Saddharma Pundarika Sutra) (แปลจากฉบับของ
กุฉา Kucha?)
- ค.ศ. 406 คัมภีรLวิมลเกียรตินิรเทศ สูตร (The Vimalakirti – nirdesa- sutra)
- คัมภีรLมาธยามิกะ (No. 409), ทศบารมีศาสตรL (No. 410), ไมตรีย-วยากรณL (Maitreya-
vyakarana), พระสูตร “ไมตรีย-พุทธ” (Sutra on Maitreya’s becoming Buddha),
คัมภีรLอวทาน (Avadana), พระวินัย (สรรวาสติวาท)
- คัมภีรLในกลุ1มปรัชญาปารมิตาสูตร (Prajnaparamita Sutra) (หมายถึงปรัชญาหรือความ
รอบรู/ที่สามารถทะลุผ1าน) ซึ่งกุมารชีพแปลหลายคัมภีรL ได/แก1 (Sharma, 2011: 52)
- ค.ศ. 401 วัชรเฉทิกะ (Vajra-cchedika) (The Diamond Wisdom Sutra)
- ค.ศ. 402-412 หฤทยสูตร (Hrdaya-Sutra) (The Heart Sutra)
- ค.ศ. 404 ปùญจวิมสติ สาหสรีกะ ปรัชญาปารมิตา (Pancavimsatisahasrika
prajnaparamita) หรือ ปรัชญาปารมิตาสูตร ฉบับยาว
- ค.ศ. 408 (อัษฏสาหสรีกะ ปรัชญาปารมิตา (Asta-Sahasrika prajnaparamita)
หรือ ปรัชญาปารมิตาสูตร ฉบับย1อ
จะเห็นได/ว1า ในช1วงคริสตศตวรรษที่ 5 พุทธศาสนานิกายมหายาน (โดยเฉพาะอย1างยิ่งมาธยา
มิกะ) เจริญแพร1หลายอยู1ในเอเชียกลาง ตั้งแต1ที่กุฉา แคชเมียรL กัษการL และตุลฟาน ได/พบคัมภีรL
มหายานต1าง ๆ เช1น ไวปุลยสูตร, ปùญจวิมสติกา ปรัชญาปารมิตาสูตร ในขณะเดียวกันก็ปรากฏคัมภีรL
(พระวินัย) ของสรรวาสติวาทของวิมลักษะ ผู/เดินทางจากแคชเมียรLมายังกุฉา
คุณภัทร (Gunabhadra) ชาวอินเดียภาคกลาง เข/ามายังจีนตอนใต/ในปÖ ค.ศ. 435 โดยได/รับ
เชิญจากจักรพรรดิราชวงศLซุ1ง เจ/าของผลงาน อวตังสกะ-สูตร ท1านได/แปลคัมภีรLในพุทธศาสนาถึง 76 ชิ้น
ปรมัตถA (Paramartha) (ค.ศ. 498-569) เป`นภิกษุอินเดียที่เดินทางเข/ามายังประเทศจีนที่มี
ชื่อเสียงที่สุดในช1วงคริสตศตวรรษที่ 6 เป`นภิกษุชาวอุชเชน ทางภาคตะวันตกของอินเดีย เดินทางเข/ามา

