Page 116 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ

108

ในปÖ ค.ศ. 284 ฆราวาสท1านหนึ่งนามเชงโจ (Cheng-jo) จากแคชเมียรL ได/นำคัมภีรLโยคาจารภูมี

ของสังฆรักษLเข/ามา และได/ร1วมกันแปล เช1นเดียวกับทูตจากกุฉาน ได/นำสำเนาคัมภีรLอไววรรติก-จักรสูตร

มาในปÖเดียวกันนั้น จึงกล1าวได/ว1าในช1วงคริสตศตวรรษที่ 3 ชาวอินเดียร1วมกับธรรมรักษLได/ร1วมกันแปล
คัมภีรLที่สำคัญ ๆ หลายเล1มที่ตุนฮวง ท1านเสียชีวิตในปÖ ค.ศ. 308 คัมภีรAสำคัญที่ทDานแปลคือ คัมภีรA

สัมธรรมปุณฑริกสูตร

เช1นเดียวกับชาวโขตาน (Khotanese) ที่เป`นผู/ที่มีความรู/ทางพุทธศาสนาอย1างลึกซึ้ง ในปÖ ค.ศ.
260 ชาวจีนได/เดินทางไปโขตานเพื่อนำคัมภีรLปรัชญาปารมิตากลับมา และชาวโขตานหลายท1านเป`นผู/ที่

ทำงานแปลคัมภีรLร1วมกับธรรมรักษL
กุมารชีพ (Kumarajiva) (ค.ศ. 343-413) เกิดที่เมืองกุฉา (Kucha) บิดานาม “กุมารายณ”

เป`นพราหมณLชาวอินเดีย (ปุโรหิตแห1งเมืองกุฉา) มารดา ชื่อ ชีวะ (Jiva) เป`นเจ/าหญิงแห1งกุฉา (น/องสาว

ของกษัตริยLกุฉา) ภาษาแม1ของกุมารชีพคือ Tocharian B ซึ่งมีความคล/ายคลึงกับภาษายุโรป (คืออินโด-
ยูโรเปÖยน) เช1น ลาติน เขียนด/วยอักษรอินเดีย ส1วนวัฒนธรรมกุฉาคล/ายคลึงกับอินเดีย) เมื่ออายุได/ 10 ปÖ

ได/ศึกษาพุทธศาสนาหินยานกับพันธุทัตตะ (Bandhudatta) (สันนิษฐานว1าเป`นภิกษุในนิกายสรรวา
สติวาท) ที่แคชเมียรLเป`นเวลา 3 ปÖ จากนั้นศึกษาพุทธศาสนามหายานที่กัษคารL (Kashgar) กับภิกษุสุรย

โสมะ (Suryasoma) (มาธยามิกะ) (เดิมเป`นเจ/าชายแห1ง แห1งยรรกันดL (Yarkand)) เมื่ออายุได/ 20 ปÖบวช

ที่กุฉาซึ่งในขณะนั้นมีสงฆLกว1า 10,000 รูป
กุมารชีพมาถึงฉางอันในปÖ ค.ศ. 401 ในปÖ ค.ศ. 404 กุมารชีพได/เรียนพระวินัยของพุทธศาสนา

นิกายสรรวาสติวาท (Sarvastivadin Vinaya) กับท1านวิมลักษะ (Vimalaksa) ชาวกัษมีเรียน และได/

แปลพระวินัยของนิกายสรรวาสติวาท เป`นภาษาจีนในปÖ ค.ศ. 405 โดยความช1วยเหลือของท1านปุญย
ตราตะ นอกจากนี้ท1านยังได/แปลคัมภีรLพุทธศาสนาภาษาสันสกฤตจำนวนมาก ในจำนวนนี้มีงานของท1าน

นาคารชุน ผู/ก1อตั้งนิกายมาธยมิกะในคริสตศตวรรษที่ 2 งานแปลที่สำคัญที่สุดของกุมารชีพคือ
วิมลเกียรตินิรเทส และสัทธรรมปุณฑริกสูตร ท1านกุมารชีพไม1เพียงแต1เป`นนักแปลผู/ปราดเปรื่อง แต1ยัง

เป`นนักคิดที่ชาญฉลาด ท1านได/วางรากฐานปรัชญาแนวคิดและวรรณกรรมพุทธศาสนาแบบจีน ท1านได/

ผลิตงานเขียนเป`นภาษาจีนหลายเล1ม เช1น ชีวประวัติของอัศวโฆษ (บนพื้นฐานฉบับภาษาสันสกฤต) ท1าน
ได/รับการยกย1องว1าเป`นผู/เผยแผ1พุทธศาสนานิกายมาธยามิกะในจีน ซึ่งจากจุดนี้ทำให/พุทธมหายาน

แพร1หลายทั่วไปในเอเชียตะวันออก ท1านใช/ชีวิตช1วงปลายที่ฉางอัน ปÖที่ท1านเสียชีวิตไม1แน1นอน เชื่อว1า
เป`นปÖ ค.ศ. 413 (Sharma, 2011: 25-39)

กุมารชีพมีส1วนอย1างสำคัญในการก1อตั้งนิกายมาธยามิกะในประเทศจีน โดยการแปลคัมภีรLหรือ

พระสูตร 3 เล1มของนาคารชุนและศิษยLนามอารยเทวะ (Aryadeva) ที่เมืองกัษการLระหว1างทางที่ท1านได/
เดินทางจากกุฉาไปแคชเมียรLท1านได/พบกับเจ/าชายแห1งยรรกันดL (Yarkand) นาม “สุรยโสมะ”

(Suryasoma) ท1านได/บวชเป`นพระและสอนมหายาน โดยมีพื้นฐานอยู1บนพระสูตร 3 เล1มของนิกาย

มาธยามิกะ ที่นี่กุมารชีพได/เปลี่ยนจากการนับถือหินยาน (สรรวาสติวาท) มาเป`นมหายาน (มาธยามิกะ)