Page 242 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 242
234
พระไภษัชยคุรุจากบันทายฉมารA (เดิมไดEรับการตีความว3าคือ วัชรธร)
เปRนประติมากรรมพระไภษัชยคุรุที่มีขนาดใหญ3ที่สุดเท3าที่เคยพบมา
(ที่มา: Sharrock, 2007, 271)
ประติมากรรมหินทรายชิ้นนี้ (สูง 80 เซนติเมตร) พบที่ปราสาทบันทายฉมารA โดยฟïโนตA (Finot)
และโกลูเบฟ (Goloubew) ในปl ค.ศ. 1921 ซึ่ง Goloubew ตีความว3าคือ พระวัชรธร แต3มี
ลักษณะเฉพาะทางประติมานวิทยาเปRนแบบเขมร แตกต3างไปจากวัชรธรของอินเดียหรือธิเบต คือ แทนที่
พระกรทั้งสองซึ่งถือวัชระและกระดิ่งจะไขวEกันไวEที่พระอุระแบบอินเดีย (วัชรหุมการ) กลับวางพระกร
ซEอนกัน คือพระกรขEางหนึ่ง (พระกรขวาที่ถือวัชระ) วางไวEเหนืออีกขEางหนึ่ง (พระกรซEายที่ถือกระดิ่ง)
(Goloubew, 1937: 97-104 อEางถึงใน Woodward, 2011: 498)
