Page 248 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 248

240






                     จ.นครราชสีมา กู3โพนระฆัง อ.เกษตรวิสัย จ.รEอยเอ็ด และกู3คันธนาม อ.โพนทราย จ. รEอยเอ็ด (ดูเพิ่มเติม

                     ในทิพยAวรรณ วงศAอัสสไพบูลยA, 2555)

                            สาเหตุที่มีการประดิษฐานรูปเคารพพระโพธิสัตวAอวโลกิเตศวรไวEในอาโรคยศาลา นอกจาก
                     ความสำคัญและความเลื่อมใสศรัทธาในองคAพระโพธิสัตวAองคAนี้แลEว หลุยสA ฟïโนตA ยังชี้ใหEเห็นถึงบทบาท

                     ที่สำคัญของพระโพธิสัตวAองคAนี้ว3า การที่พบประติมากรรมของพระองคAในสุคตาลัยนั้น สัมพันธAกับ

                     พระนามของพระองคAที่ปรากฎในศิลาจารึกที่ว3า “โลเกศวร อาโรคยศาลี lokesvara arogayasali) ซึ่ง
                     แปลว3า “พระโพธิสัตวAอวโลกิเตศวรแห3งอาโรคยศาลา” (อวโลกิเตศวรรักษาผูEเจ็บปüวย) (อEางถึงใน

                     รุ3งโรจนA ภิรมยAอนุกูล, 2547: 43)


                     พระโพธิสัตวJ 4 กรประทับนั่ง

                            พระโพธิสัตวA 4 กรประทับนั่งอิงแผ3นหลัง พระหัตถAขวาล3างแสดงปางประทานพร ซEายล3างทรง
                     ดอกบัว ขวาบนทรงอักษมาลา และกมัณฑลุในพระหัตถAซEายบน มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 38.5x13x51

                     เซนติเมตร พระโพธิสัตวAองคAนี้มีนักวิชาการตีความแตกต3างกันไป พิริยะ ไกรฤกษA ตีความว3าน3าจะเปRน
                     พระโพธิสัตวAอวโลกิเตศวร แต3ก็มีอีกหลายท3านที่ตีความเปRนอย3างอื่น นอกจากนี้ตำแหน3งที่ตั้งดั้งเดิมของ

                     พระโพธิสัตวAองคAนี้ก็กล3าวไวEต3างกัน เช3นน3าจะประดิษฐานอยู3ในหEองหลักของบรรณาลัย (จากการขุดแต3ง

                     อาโรคยศาลาหลายแห3งในประเทศไทย เช3น ปราสาทบEานช3างปl£ จ. สุรินทรA และกู3โพนระฆัง จ.รEอยเอ็ด -
                     ทิพยAวรรณ วงศAอัสสไพบูลยA : 62) (ปgจจุบันในประเทศไทยพบแลEวอย3างนEอย 6 องคA เช3นกู3โพนระฆัง

                     จ.รEอยเอ็ด และที่เมืองศรีมโหสถ จ.ปราจีนบุรี (ดูเพิ่มเติมในส3วนของประเทศไทย) แต3ที่ปราสาท

                     พระขรรคAเราไดEพบว3า พระโพธิสัตวAที่มีลักษณะคลEายคลึงกับพระโพธิสัตวAองคAนี้ประดิษฐานอยู3ในระเบียง
                     คด ซึ่งเราก็ไม3ทราบว3าเปRนตำแหน3งดั้งเดิมของพระโพธิสัตวAองคAนี้หรือไม3 อย3างไรก็ตามก็แสดงใหEเราเห็น

                     ว3าประติมากรรมรูปเคารพดังกล3าว มีบทบาทสำคัญในประติมานวิทยาเขมรในสมัยของพระเจEาชัยวรมัน
                     ที่ 7 โดยที่ไม3ไดEปรากฎเฉพาะในอาโรคยศาลาเท3านั้น
   243   244   245   246   247   248   249   250   251   252   253