Page 263 - วัชรยานยันตระ

ศาสตร์ที่กษัตริย์ควรรู้) พระองค์ได้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาหลายอย่าง
เริ่มด้วย ภูวนาธวะ และพรหมยัชญา ทั้งประกอบพิธีมโหตสวบูชา ตามนัย
แห่งคุหยะ---” (จารึกในประเทศไทย เล่ม 3, 2529: 225)

สรุปความได้ว่า จารึกนี้เขียนขึ้นในสมัยของพระเจ้าอุทัยทิตย
วรมันที่ 2 (พ.ศ. 1593-1609) ระบุมหาศักราชตรงกับ พ.ศ. 1595 แต่ข้อความ
มีการกล่าวย้อนไปถึงสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ผู้ซึ่งเสด็จกลับมาจาก
่
ชวาทรงรวบรวมเขมรซึ่งขณะนั้นแตกแยกเป็น 2 ฝายเข้าด้วยกันแล้ว
ประกาศพระองค์เป็น “จักรวรรติน” (ครองราชย์ พ.ศ. 1345-1393) มีการ

ประกอบพิธีกรรมต่างๆ เพื่อมิให้ประเทศกัมพูชาต้องตกอยู่ภายใต้การ
ปกครองของชวาอีกต่อไป ในรัชกาลต่อๆ มามีการกล่าวถึงการถ่ายทอด
ศาสตร์และคัมภีร์ต่างๆ รวมถึงการประกอบพิธีกรรม “ตามนัยแห่งคุหยะ”
(คุหยะ – ลึกลับ, ซ่อนเร้น) ซึ่งจากข้อความในจารึกดังกล่าว ท าให้จิรพัฒน์
ประพันธ์วิทยา มีความเห็นว่าจารึกนี้แสดงให้เห็นถึงร่องรอยของพุทธตันตระ
ในเขมรตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 14 แล้ว (Prapandvidya, 1990: 11)

จารึกซับบาก
ั
พบที่ต าบลสะแกราช อ าเภอปกธงชัย จังหวัดนครราชสีมา
จารึกซับบาก หรือจารึกโคกสะแกราช (K. 1158) ค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2537

นับเป็นหลักฐานส าคัญที่แสดงให้เห็นถึงร่องรอยของวัชรยานตันตระในภาค
ตะวันออกเฉียงเหนือของไทย จารึกซับบากพบที่หมู่บ้านซับบาก ต าบล
ั
สะแกราช อ าเภอปกธงชัย จ.นครราชสีมา ห่างจากปราสาทหินพิมายไปทาง
ั
ตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 40 กิโลเมตร (ปจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์มหาวีรวงศ์
อ าเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา) (Prapandvidya, 1990: 11) มีลักษณะเป็น
แผ่นหินสูง 53 เซนติเมตร ส่วนบนกว้าง 27 เซนติเมตร ส่วนล่างกว้าง 23

เซนติเมตรและหนา 7.5 เซนติเมตร เขียนด้วยอักษรขอมโบราณ ส่วนแรก
เป็นภาษาสันสกฤต ส่วนที่สองเป็นภาษาเขมร ระบุมหาศักราช 988 (พ.ศ.

253