Page 264 - วัชรยานยันตระ

1609 ตรงกับปลายรัชกาลพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2 (พ.ศ. 1593-1609))
ได้มีการอ่าน แปล และวิเคราะห์จารึกหลักนี้มาแล้วหลายครั้ง
ครั้งแรกนั้น ชะเอม แก้วคล้าย และบุญเลิศ เสนานนท์ อ่าน แปล และ

วิเคราะห์ไว้ในนิตยสารศิลปากร ปีที่ 36 ฉบับที่ 6 ต่อมาจิรพัฒน์ ประพันธ์
วิทยา ได้แปลและวิเคราะห์เป็นภาษาอังกฤษ ตีพิมพ์ในนิตยสารสยาม
สมาคม ปีที่ 78 ฉบับที่ 2 หน้า 10-14 (Prapandvidya, 1990: 78) และกังวล
คัชฌิมา ได้อ่านและแปลจารึกซับบากใหม่อีกครั้งหนึ่งใน พ.ศ. 2550
จารึกแบ่งเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกเป็นโศลกภาษาสันสกฤต (15 โศลก)

กล่าวสรรเสริญเทพที่มีชื่อว่า “ศรีสมาชะ” (Srisamaja) ซึ่งเป็นชื่อของเทพที่
ปรากฏในคัมภีร์ “คุหยสมาชตันตระ” ส่วนที่ 2 เป็นภาษาเขมรกล่าวถึงการ
ปฏิสังขรณ์พระพุทธรูป 9 องค์ (พุทธโลเกศวร) โดยผู้เขียนจารึกนี้มีชื่อว่า
พระธนู ( Vrah Dhanus)
ภาษาสันสกฤต (เก็บความจาก Prapandvidya, 1990: 12-13;
Conti, 2014: 382-383)
ั
- กล่าวถึง “ตถาคตทั้ง 5” (หรือปญจสุคต) ผู้ให้ก าเนิดเทพ-เทพีที่ดี
เลิศทั้งปวง (เป็นที่ทราบกันแล้วว่า ตถาคตหรือพระชินะทั้ง 5 นี้หมายถึง
พระธยานิพุทธทั้ง 5 อันได้แก่ อักโษภยะ ไวโรจนะ รัตนสัมภวะ อมิตาภะ
และอโมฆสิทธิ)

- โศลกที่ 2 กล่าวสรรเสริญ “พระวัชรสัตว์” (ผู้เป็นพระพุทธเจ้า
ล าดับที่ 6 ผู้เป็นเจ้าแห่งพระโพธิสัตว์ผู้บริสุทธิ์ ผู้รับใช้พระพุทธเจ้าทั้งปวง)
- โศลกที่ 3 แสดงถึงความคาดหวังว่าผู้ที่ท าจารึกนี้จะกลายเป็น
ส่วนหนึ่ง (เป็นสาวกหรือผสานเข้าเป็นส่วนหนึ่ง) ของเทพที่ชื่อ ศรีสมาชะ
(Srisamaja) (ตามแนวทางของตันตระ) ในทุกชาติ
- โศลกที่ 4-5 กล่าวถึง “ธนู” ผู้เขียนจารึก และดินแดนที่มีชื่อว่า

“ฉปารันสิ” หรือชื่อเดิม “ชยันตรปุระ” ภายใต้ความคุ้มครองของ “พระศรี
สมันตประเภศวร”

254