Page 28 - รายงานวิจัยร้านยาหมอหวาน
P. 28

19


                                                           บทที่ 2


                การแพทย์แผนไทยสมัยธนบุรีและรัตนโกสินทร์ และความท้าทายต่อการธำรงรักษาภูมิปัญญาแพทย์แผนไทย




               การแพทย์ไทยสมัยธนบุรีและรัตนโกสินทร์


                       ภายหลังราชอาณาจักรอยุธยาล่มสลายเมื่อ พ.ศ. 2310 ตำราวิชาการในศาสตร์ต่าง ๆ ถูกทำลายและ

               สูญหายจากภัยสงคราม ต่อมาในสมัยกรุงธนบุรี พระเจ้าตากสินมหาราชทรงก่อตั้งราชธานีแห่งใหม่ ณ กรุงธนบุรี

               แต่สภาวะทางการเมืองในช่วงเวลาดังกล่าวยังอยู่ในช่วงสงคราม การฟื้นฟูศิลปะวิทยาการยังคงมีความยากลำบาก

               กระทั่งเข้าสู่สมัยรัตนโกสินทร์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงจักรี

               ทรงย้ายเมืองหลวงจากฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยามาทางตะวันออก และทรงสถาปนาราชธานีแห่งใหม่ คือ
               กรุงเทพมหานคร บวรรัตนโกสินทร์ฯ เมื่อพ.ศ. 2325 จึงเริ่มมีการฟื้นฟูวิทยาการในด้านต่าง ๆ ขึ้น


                       การแพทย์ช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ยังคงยึดแบบแผนแพทย์โบราณที่สืบเนื่อง

               มาตั้งแต่สมัยอยุธยา โดยใช้ประโยชน์จากสมุนไพรและจากสัตว์วัตถุธาตุวัตถุในการปรุงยา มีวิธีการรักษาด้วยการ

                                                                  25
               นวดร่างกายและรักษากระดูกหักโดยใช้เฝือกแบบลูกระนาด  ทั้งนี้จากเอกสารตำรายาที่สูญหายและเสียหาย
               พระองค์ทรงรวบรวมตำราแพทย์แผนไทยขึ้น โดยมีหลักฐานจากศิลาจารึกที่วัดพระเชตุพนฯ ว่า


                       “…ทำศาลารายห้าห้อง เจ็ดห้อง เก้าห้อง เป็นสิบเจ็ดศาลา เขียนพระชาดกห้าร้อยสิบพระชาติ ตั้งตำรายา
               และฤๅษีดัดตน ไว้เป็นทาน...”


                       จากข้อความจารึกดังกล่าวแสดงให้เห็นถึงการฟื้นฟูแพทย์แผนโบราณที่เกิดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จ

               พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก นอกจากนี้มีการจัดตั้งกรมหมอโรงพระโอสถสำหรับการจัดหายา โดยหมอที่รับราชการ

               เรียกว่า หมอหลวง ส่วนหมอที่รักษาราษฎร เรียกว่าหมอราษฎร์หรือหมอเชลยศักดิ์
                                                                                   26

                       ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงรวบรวมตำราการแพทย์ขึ้น พ.ศ. 2355 โดยมีผู้ที่มี

               ความรู้ ผู้มีความชำนาญการรักษาโรค ผู้ที่มีความรู้ทางการปรุงยา หมอหลวง หมอเชลยศักดิ์ และผู้ที่ถือครอง





                       25  จรัล เกรันพงษ์ บรรณาธิการ, ประวัติการแพทย์สมัยรัตนโกสินทร์, (กรุงเทพฯ: คณะแพทย์ศาสตร์-ศิริราชพยาบาล,
               2525), 20.
                       26  เสาวภา พรสิริพงษ์ และพรทิพย์ อุศุภรัตน์ (บรรณาธิการ), การบันทึกและการถ่ายทอดความรู้ทางการแพทย์แผน

               ไทย, (กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์กรสงเคราะห์ทหารผ่านศึก, 2537),  21.
   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33