Page 67 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 67
ประเภทลำยลักษณ์อักษร อำจตรวจสอบได้จำกศักรำชที่ระบุไว้ ศักรำชที่มัก
พบในหลักฐำนทำงประวัติศำสตร์ในประเทศไทย ได้แก่
มหาศักราช หรือ ม.ศ. เป็นศักรำชที่รับมำจำกอินเดีย
มักจะพบอยู่ในหลักฐำนประเภทลำยลักษณ์อักษรที่มีอำยุอยู่ในสมัย
ประวัติศำสตร์ตอนต้นๆ มำจนถึงสมัยสุโขทัย ถ้ำจะค ำนวณจำกมหำศักรำชให้
เป็นพุทธศักรำชตำมที่ใช้ในปัจจุบันให้บวกมหำศักรำชนั้นๆ ด้วยจ ำนวนเลข
๖๒๑
จุลศักราช เป็นศักรำชที่พบอยู่ในหลักฐำนลำยลักษณ์
อักษร ตั้งแต่สมัยอยุธยำลงมำจนถึงสมัยรัชกำลที่ ๕ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
ถ้ำจะค ำนวณจำกจุลศักรำชให้เป็นพุทธศักรำช ให้บวกจุลศักรำชด้วย จ ำนวน
เลข ๑๑๘๑
พุทธศักราช เป็นศักรำชที่พบในหลักฐำนลำยลักษณ์
อักษรตั้งแต่สมัยสุโขทัยลงมำ แต่ศักรำชที่ใช้ในสมัยสุโขทัยนับพุทธศักรำชตำม
คติลังกำจึงเร็วกว่ำพุทธศักรำชของไทยที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ๑ ปี
รัตนโกสินทร์ศก เป็นศักรำชที่นิยมใช้มำตั้งแต่สมัย
รัชกำลที่ ๕ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ถ้ำค ำนวณรัตนโกสินทร์ศกให้เป็น
พุทธศักรำชให้บวกด้วยตัวเลข ๒๓๒๔
ในกรณีที่หลักฐำนไม่มีศักรำชระบุไว้ ถ้ำเป็นหลักฐำนลำยลักษณ์
อักษรก็อำจพิจำรณำตรวจสอบและก ำหนดอำยุหลักฐำนได้จำกรูปแบบ
ตัวอักษรที่ใช้เขียน จำกส ำนวนโวหำรของเนื้อควำม และบุคคลที่เอกสำร
กล่ำวถึง
ถ้ำเป็นหลักฐำนทำงโบรำณคดีหรือหลักฐำนทำงด้ำนศิลปกรรม
ก็อำจตรวจสอบหำอำยุได้โดยวิธีกำรทำงโบรำณคดี เช่น อำจตรวจสอบได้จำก
เอกสำรที่มีกำรกล่ำวถึงหลักฐำนโบรำณคดีนั้นๆ หรืออำจก ำหนดอำยุด้วยวิธี
กำรศึกษำเปรียบเทียบจำกรูปแบบศิลปะ วิวัฒนำกำรของรูปแบบและลวดลำย
ศิลปะที่คล้ำยคลึงกันหรืออำจก ำหนดอำยุหลักฐำนด้วยวิธีทำงวิทยำศำสตร์ ซึ่ง
มีหลำยวิธี แต่ที่รู้จักกันดีและนิยมกันมำก คือวิธีที่เรียกว่ำ Radiocarbon หรือ
[๕๖]
