Page 262 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 262

254






                     มาจากโอริสสา (หรือเบงกอลตะวันตก) (คัมภีรA STTS เปRนคัมภีรAที่มีการกล3าวถึงลักษณะทางประติมาน

                     วิทยาของเทพ-เทพี โดยเนEนความสำคัญของมหาไวโรจนะและวัชรธาตุ-มณฑล (ใหEความสำคัญกับ

                     ไวโรจนะ วัชรสัตวA วัชรธร วัชรปาณี)  (ดูเพิ่มเติมใน Donaldson, 2009: 14)


                            แนวคิดไภษัชยคุรุในเขมรและลักษณะทางประติมานวิทยาของรูปเคารพในอาโรคยศาลา

                            จารึกของพระเจEาชัยวรมันที่ 7 ระบุถึงพุทธสถานแต3ละแห3งว3า มีการประดิษฐานรูปเคารพ 3
                     องคA โดยมีพระไภษัชยคุรุอยู3กลางขนาบขEางดEวยพระโพธิสัตวA สุริยประภาและจันทรประภา จารึก

                     โรงพยาบาลยังกล3าวว3า แมEเพียงไดEยินพระนามของพระองคA (ไภษัช) ก็เพียงพอสำหรับการเยียวยารักษา
                     โรคทางกายและทางใจ แสดงใหEเห็นว3าในคริสตศตวรรษที่ 12 นั้น เขมรรูEจักพระสูตรนี้แลEว แต3ยังไม3พบ

                     คัมภีรAใดในเขมรที่มีขEอความเช3นนี้ (Chhem, 2005: 10)

                            จากการศึกษาประติมานวิทยาของรูปเคารพ (ซึ่งส3วนใหญ3พบจากการขุดแต3งศาสนสถานประจำ
                     โรงพยาบาลของพระเจEาชัยวรมันที่ 7 ในประเทศไทย) ร3วมกับจารึกและคัมภีรไภษัชยคุรุไวฑูรยประภา

                     สูตร ทำใหEทราบไดEว3าเขมรรูEจักคัมภีรAเล3มนี้เปRนอย3างดี (ไม3ว3าจะเปRนรูปเคารพของพระไภษัชยคุรุ และ
                     พระโพธิสัตวAบริวารสององคA พระวัชรปาณีทรงครุฑ และพระยมทรงกระบือ) คัมภีรAดังกล3าวเปRนที่รูEจัก

                     แพร3หลายอยู3ในประเทศจีน (แมEว3าลักษณะทางประติมานวิทยาของสองวัฒนธรรมอาจมีลักษณะ

                     แตกต3างกันบEาง)
                            รูปเคารพที่พบจากการขุดแต3งศาสนสถานประจำโรงพยาบาลในประเทศไทย ช3วยใหEเกิดความ

                     กระจ3างในการตีความและเขEาใจความเปRนมาของรูปเคารพประจำโรงพยาบาลไดEชัดเจนขึ้น รูปเคารพที่

                     ถือวัชระและกระดิ่งวางซEอนกันที่หนEาทEอง ซึ่งเคยไดEรับการตีความว3าคือ “วัชรธร” มาเปRนเวลานานนั้น
                     แทEที่จริงคือ “พระไภษัชยคุรุ – พระพุทธเจEาแพทยA” (เพราะพบเพียง 1 องคAในแต3ละโรงพยาบาล) และ

                     ประติมากรรมรูปบุรุษผูEถือกลักยาหรือหมEอน้ำ คือ พระโพธิสัตวAบริวารสององคA (พระโพธิสัตวAสุริยประภา
                     และจันทรประภา) เนื่องจากพบประติมากรรมที่มีลักษณะทางประติมานวิทยาเหมือนกัน (ถือกลักยา

                     หรือหมEอน้ำ) 2 องคAในหนึ่งโรงพยาบาล

                            สิ่งนี้เปRนการยืนยันไดEถึงการตีความของ Woodward ที่ไดEตีความประติมากรรมสำริดที่พบใน
                     ประเทศกัมพูชา ที่มีลักษณะเปRนรูปเคารพ 3 องคAประทับบนฐานเดียวกันว3าหมายถึงพระไภษัชยคุรุ และ

                     พระโพธิสัตวAบริวาร 2 องคA แมEว3าประติมากรรมทั้งสามองคAที่พบจากศาสนสถานประจำโรงพยาบาลใน
                     ประเทศไทย ไม3ไดEพบในสภาพที่ประทับนั่งบนฐานเดียวกันเช3นรูปเคารพสำริดในเขมร แต3เราก็ไดEพบฐาน

                     สำหรับประดิษฐานรูปเคารพ 3 องคAในปราสาทประธาน แสดงใหEเห็นว3าเดิมในปราสาทประธานคงเปRนที่

                     ประดิษฐานรูปเคารพ 3 องคAดังกล3าว (ตัวอย3างศาสนสถานประจำโรงพยาบาลที่พบประติมากรรมทั้ง
                     สามองคAดังกล3าว เช3น ปรางคAบEานปรางคA, ปราสาทพลสงคราม, ปราสาทนางรำ จ.นครราชสีมา ปราสาท

                     บEานช3างปl£ จ.สุรินทรA และกู3คันธนาม จ.รEอยเอ็ด เปRนตEน)
   257   258   259   260   261   262   263   264   265   266   267