Page 265 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 265

257






                            ดังนั้นจึงมีความเปRนไปไดEว3า ความเชื่อเกี่ยวกับพระไภษัชยคุรุ-พระพุทธเจEาแพทยA ในเขมรอาจ

                     ไดEรับมาจากจีน (เพราะเปRนความเชื่อที่นิยมอยู3ในจีนมากกว3าอินเดีย) และความเชื่อดังกล3าวก็เขEากันไดEดี

                     (หรือเปRนส3วนหนึ่ง) ของนิกายวัชรยานที่เจริญอยู3ในเขมรขณะนั้น ซึ่งแนวคิดเกี่ยวกับพระพุทธเจEาแพทยA
                     และการสรEางอาโรคยศาลานี้ นอกจากจะสนับสนุน “โพธิสัตวAมรรค” และแนวทาง “ธรรมมิกราช” ของ

                     พระเจEาชัยวรมันที่ 7 แลEว พระองคAอาจมีจุดประสงคAที่ทรงเลือกใชEกุศโลบายนี้ เพื่ออEางสิทธิ์หรือเพื่อใหE

                     เปRนที่ยอมรับในการขึ้นมามีอำนาจปกครองประเทศเขมรในขณะนั้น
   260   261   262   263   264   265   266   267   268   269   270