Page 41 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 41

33






                            ครั้งที่ 5 แปลโดยอี้จิง ค.ศ 707 (พุทธศตวรรษที่ 13) ในชื่อ “ไภษัชยคุรุไวฑูรยประภา (อาทิ)

                     สัปต-พุทธ-ปูรว-ประณิธาน- วิเศษ-วิสตระ-สูตร” บทแปลฉบับนี้เกี่ยวข+องกับปณิธานของพระพุทธเจ+า

                     7 พระองคC ซึ่งคัมภีรCที่เกี่ยวกับพระพุทธเจ+าแพทยC 7 พระองคCนี้ ได+รับการแปลเปXนภาษาธิเบตด+วย
                     (Chandra, 2000: 521)

                            เราไม.ทราบว.า ต+นฉบับดั้งเดิมภาษาสันสกฤตของคัมภีรCนี้มีชื่ออย.างไร แต.เมื่อได+รับการแปล

                     หลายครั้งในช.วงเวลาที่ต.างกัน อาจมีการให+ชื่อที่แตกต.างกัน (และอาจรวมถึงรายละเอียดของแต.ละ
                     สำนวนแปลอาจแตกต.างกันไปด+วย แม+จะมีเนื้อหาหลักคล+ายคลึงกัน)

                            ใน คัมภีร1 สัปต-ตถาคต-ปูรว-ประณิธาน-วิเศษ-วิสตระ (The Seven Emanations of
                     Bhaisajyaguru) ที่แปลโดยอี้จิง อ+างถึงพระพุทธเจ+าทั้ง 7 รวมถึงสวรรคCและรายละเอียดอื่น ๆ ซึ่งใน

                     บรรดาพระพุทธเจ+าแพทยCทั้ง 7 นี้องคCสุดท+ายมีนามว.า ไภษัชยคุรุ-ไวฑูรย-ประภาราช

                            ตามสำนวนที่แปลโดยศรีมิตรา ธรรมคุปตะ และเสวี้ยนจัง กล.าวว.า ผู+ที่ระลึกถึงพระนามของ
                     ไภษัชยคุรุก.อนตาย จะมีพระโพธิสัตวC 8 องคCลงมารับผู+ศรัทธาบูชาผู+นั้น ขึ้นไปสู.สวรรคCซึ่งพระโพธิสัตวC

                     ทั้ง 8 ได+แก. พระมัญชูศรี อวโลกิเตศวร มหาสถามปราบตะ อักษยมติ รัตนจันทรา ไภษัชยราช ไภษัชย-
                     สมุทคตะ และไมตรียะ

                            ในที่นี้ขอกล.าวถึงรายละเอียดของคัมภีรC โดยยกตัวอย.างบางคัมภีรCดังนี้


                                   3.1) คัมภีร1ไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาราช สูตร (Medicine Buddha Sutra) (Sutra

                                       of the Medicine Buddha Lapis Lazuli Radiance Tathagata: His Past

                                       Vows, Merits and Virtues)
                                   ไภษัชยคุรุ พระพุทธเจ+าแพทยC ปรากฎชัดเจนในคัมภีรC “ไภษัชยคุรุ ไวฑูรยประภาราช

                     สูตร”  พระองคCได+ตั้งปณิธาน 12 ประการเพื่อบรรลุพุทธธรรม ทรงเปXนพระพุทธเจ+าในพุทธเกษตรทาง
                     ทิศตะวันออกที่เรียกว.า “อภิรดี” มีพระโพธิสัตวCบริวาร 2 องคC คือ พระโพธิสัตวCสุริยประภา และ

                     พระโพธิสัตวCจันทรประภา

                            คัมภีรCภาษาสันสกฤต “ไภษัชยคุรุไวฑูรยประภา ราชสูตร” เปXนหนึ่งในคัมภีรCที่แพร.หลายและ
                     เปXนที่นิยมทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดียโบราณ หรือที่เรียกว.า ดินแดนคันธาระ กำหนดอายุได+

                     ก.อนคริสตศตวรรษที่ 7 เขียนด+วยอักษรคุปตะตัวตรง (upright Gupta script)
                            ในคริสตศตวรรษที่ 7 (พุทธศตวรรษที่ 12) เสวี้ยนจัง ได+เดินทางไปยังบามิยัน พุทธสถานของ

                     นิกายมหาสังฆิกะ ซึ่งที่นั่นได+พบชิ้นส.วนคัมภีรCที่เขียนบนเปลือกไม+ (birch bark) จำนวนมาก หนึ่งใน

                     คัมภีรCเหล.านั้นคือ “ไภษัชยคุรุ ไวฑูรยประภาราช สูตร” (แสดงให+เห็นว.าคัมภีรCนี้เปXนที่รู+จักและเปXนที่
                     นิยมมาก.อนหน+านั้น จึงถูกบันทึกและคัดลอกไว+)
   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46