Page 36 - จากชีวกโกมารภัจจ์ถึงไภษัชยคุรุ
P. 36

28






                                มิตาภิชญะเจ+า เกิดความเลื่อมใสศรัทธาเปXนอย.างมาก จึงได+ถวายชีวิตร.างกายของตนเอง

                                โดยการเผาตนเองเพื่อเปXนเครื่องสักการะแก.พระศาสดาจันทรวิมลสูรยประภาศรีและ

                                พระธรรมบรรยายในพระสูตรนี้ โดยร.างของทั้ง 2 พระองคCใช+เวลาเผาไหม+ถึง 12,000 ปê
                                ต.อมาทั้ง 2 ได+กลับไปเกิดในสมัยที่พระไภษัชยราชเจ+ายังทรงมีพระชนมCชีพ และได+ไปถวาย

                                สักการะพระองคC เมื่อไปถึงเปXนช.วงเวลาที่พระไภษัชยราชกำลังจะเข+าปรินพพานแล+ว

                                พระองคCจึงมีรับสั่งต.อพระโพธิสัตวCทั้ง 2 ว.าจะทรงมอบคำสอน และบริวารทั้งหลายให+
                                ครั้นพระองคCเสด็จปรินิพพาน ก็ได+ทำการแบ.งพระบรมสารีริกธาตุให+เปXนที่บูชา

                                       พระพุทธองคCได+ทรงตรัสว.า พระธรรมบรรยายแห.งพระสัทธรรมปุณฑรีกสูตร เปXน
                                อันดับหนึ่งในบรรดาพระสูตรทั้งหลาย เปXนเสมือนประธานของพระสูตรทั้งหลาย ผู+ใดก็

                                ตามที่ได+ฟàงพระสูตรบทนี้เรื่อง “บรรพกิจแห.งพระไภสัชยราชเจ+า” แล+วมีความเห็นพ+อง จะ

                                ทำให+ผู+นั้นมีกลิ่นปากหอมดุจดอกบัว และแขนขาจะมีกลิ่นหอมของไม+จันทนC และตรัสให+
                                ถ.ายทอดและรักษาพระสูตรบทนี้เพื่อให+ไม.สูญหายไปจากชมพูทวีป พระองคCจึงขอมอบพระ

                                ธรรมบรรยายนี้ อันเปรียบประดุจยาเพื่อรักษาสรรสัตวCที่ทนทุกขC เมื่อได+ฟàงพระธรรมนี้ย.อม
                                เปXนผู+ปราศจากโรคภัยไข+เจ็บ และหากเมื่อใดที่พบเห็นพระภิกษุที่รักษาพระสูตรนี้ ให+ทำ

                                การบูชาท.านด+วยผงจันทนCและดอกบัวสีน้ำเงิน (ฉัตรสุมาลยC กบิลสิงหC, 2543: 305-318)

                            -  บทที่ 21 ธารณีปริวรรต (นิกายนิชิเรนจัดเปXนบทที่ 26) พระโพธิสัตว1ไภษัชยราชได+กราบ
                                ทูลถามพระพุทธเจ+าว.า ผู+ที่สามารถน+อมรับและเทิดทูนสัทธรรมปุณฑริกสูตร อ.าน ท.องและ

                                เข+าใจความหมายของพระสูตรนี้ หรือทำการคัดลอก เขาจะได+รับบุญกุศลสักเท.าใด

                                พระพุทธองคCตรัสตอบว.า “พวกเขาจะได+รับผลบุญมากมาย” (สุรพล เพชรสอน, 2543:
                                244)

                                       พระโพธิสัตว1ไภษัชยราช ได+มอบธารณีมนตรCเพื่อการคุ+มครองผู+สอนพระสูตรนี้
                                พร+อมทั้งกล.าวว.า มนตรCบทนี้เปXนพระวจนะของพระพุทธเจ+าทั้งหลายอันมีจำนวนมากมาย

                                ดุจเม็ดทรายใน 62 คงคานที (ฉัตรสุมาลยC กบิลสิงหC, 2543:  299-300) พระพุทธเจ+าได+

                                ตรัสยกย.องพระไภษัชยราชที่ประกาศธารณีเพื่อปกปüองคุ+มครองเขาเหล.านั้น
                                       นอกจากพระโพธิสัตวCมหาสัตวCไภษัชยราชจะเปXนผู+ให+มนตรCเพื่อประโยชนCแก.ผู+

                                แสดงธรรม และเพื่อความเจริญ คุ+มครองความปลอดภัย แก.กุลบุตร กุลธิดาทั้งหลายแล+ว
                                ยังมีมนตรCของจตุโลกบาล 2 องคC คือ ท+าวเวสสุวัณและท+าววิรูธกา อีกทั้งบรรดายักษี (เช.น

                                ลัมพา เกษิณี หาริตี) พร+อมลูกหลานและบริวาร ซึ่งได+แสดงตนเปXนผู+ปกปàกรักษาคุ+มครองผู+

                                แสดงธรรมและรักษาพระสูตรนี้ด+วย
                                       หากอ.านตามความที่ปรากฎในบทนี้ อาจพิจารณาได+ว.า บทนี้ซึ่งเพิ่มเติมเข+าไปใน

                                ภายหลัง แสดงให+เห็นความสัมพันธCระหว.างพระโพธิสัตวCไภษัชยราชกับธารณีมนตรC ซึ่งก็

                                อาจเชื่อมโยงถึงตันตระยานด+วย (ซึ่งธารณีมนตรCเปXนส.วนหนึ่งของตันตระยานหรือวัชรยาน)
   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41