Page 135 - วัชรยานยันตระ
P. 135
ผู้มีเชื้อสายกษัตริย์แห่งแคชเมียร์ ได้น าพระพุทธศาสนาเข้ามาเผยแผ่ในชวา
ั
ท าให้พระพุทธศาสนาเริ่มฝงรากลงในดินแดนชวา คุณวรรมันได้แปลคัมภีร์
ในพระพุทธศาสนานิกายธรรมคุปตะ แม้ว่าคุณวรรมันจะยังคงนับถือ
พระพุทธศาสนานิกายมูลสรรวาสติวาท ซึ่งก็มีหลักฐานว่าพระพุทธศาสนา
นิกายนี้แพร่หลายทั่วไปในชวาและดินแดนใกล้เคียง ที่เกาะบาหลีก็ได้รับ
อิทธิพลของพระพุทธศาสนาในช่วงเวลาเดียวกัน ปรากฏมีการกล่าวถึงเกาะ
นี้ในจดหมายเหตุจีนราชวงศ์เหลียง (พ.ศ. 1045-1099)
ประมาณพุทธศตวรรษที่ 12 พระพุทธศาสนาแพร่หลายทั่วไปใน
อินโดนีเซีย และศรีวิชัยในสุมาตรากลายเป็นศูนย์กลางที่ส าคัญของ
พระพุทธศาสนา จารึกหลักหนึ่งของกษัตริย์ผู้นับถือพระพุทธศาสนามีนามว่า
ชยนาศะ (Jayanasa) มีศักราชระบุไว้ตรงกับ พ.ศ. 1227 ได้กล่าวถึง
หลักธรรมของมหายาน และใช้ค าว่า “วัชร-สะรีระ” ศัพท์ค านี้สื่อความหมาย
ว่าน่าจะสัมพันธ์กับตันตระ
ประมาณปลายพุทธศตวรรษที่ 13 พระพุทธศาสนามหายานที่เจริญ
อยู่ในบริเวณแคว้นมคธและแคว้นเบงกอล ภายใต้การอุปถัมภ์ของราชวงศ์
ปาละ (พุทธศตวรรษที่ 12 - 15) ได้แผ่เข้ามายังคาบสมุทรมาเลย์ (มลายู)
และหมู่เกาะอินโดนีเซีย และเจริญรุ่งเรืองอยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของ
ราชวงศ์ไศเลนทร์แห่งอาณาจักรศรีวิชัย ปรากฏหลักฐานบันทึกของหลวงจีน
อี้จิ้ง ผู้ออกเดินทางจากประเทศจีนในปี พ.ศ. 1214 เพื่อไปศึกษาพุทธ
ศาสนาที่ประเทศอินเดีย ได้แวะที่ศรีวิชัยเพื่อศึกษาภาษาสันสกฤตก่อนเป็น
เวลา 6 เดือน หลังจากนั้นได้เดินทางไปอินเดียด้วยเรือของกษัตริย์แห่งฝอชี่
เพื่อศึกษาธรรมะและคัดลอกพระไตรปิฎกที่นาลันทาเป็นเวลา 10 ปี (บาง
แห่งกล่าวว่า 15 ปี) จากนั้นได้เดินทางกลับมาพักที่ศรีวิชัยอีกครั้งหนึ่งในปี
พ.ศ. 1229 เป็นเวลาไม่น้อยกว่า 5 ปี เพื่อคัดลอกและแปลคัมภีร์ภาษา
สันสกฤตออกเป็นภาษาจีน
125
