Page 137 - วัชรยานยันตระ
P. 137
เดินทางไปจีน เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาลัทธิตันตระนี้ได้แวะที่ศรีวิชัยเป็น
เวลา 5 เดือน เพื่อรอลมมรสุม ซึ่งได้รับการต้อนรับอย่างดีจากพระราชาแห่ง
ศรีวิชัย (Sulaiman, 1980: 10)
วัชรโพธิ (Vajrabodhi)
เป็นนักปราชญ์ชาวอินเดียใต้ที่มีชื่อเสียงผู้หนึ่ง เกิดที่เมืองกาญจี
(ประมาณ พ.ศ. 1213) เป็นคุรุแห่งลัทธิตันตระและเป็นผู้เรียบเรียง
(ปรับปรุง) คัมภีร์ 2 เล่ม คือ มหาไวโรจนะ และ วัชรเสขระ ซึ่งได้กลายเป็น
คัมภีร์ที่ส าคัญของชวา ตามประวัติกล่าวว่า วัชรโพธิ ได้รับค าสั่งจากสิ่งเหนือ
ธรรมชาติให้เผยแผ่คัมภีร์นี้สู่จีน เขาได้เดินทางทางเรือมายังสุมาตราเมื่อ
พ.ศ. 1260 แล้วเดินทางต่อไปยังชวา จากชวาได้เดินทางร่วมกับสามเณร
ชาวศรีลังกาซึ่งมีนามว่า “อโมฆวัชระ” ไปยังจีน (Majumdar, 1979: 198)
วัชรโพธิเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 1284 ในประเทศจีน
นอกจากนี้ ยังมีนักปราชญ์อินเดียที่เดินทางมายังอินโดนีเซียอีก
หลายท่าน เช่น ธรรมปาละ ผู้ซึ่งเป็นคุรุแห่งมหาวิทยาลัยนาลันทา ในพุทธ
ศตวรรษที่ 12
ในพ.ศ. 1556 พระภิกษุอินเดียชื่อ อติศะ (Atisa) แห่งศาสนสถาน
วิกรมศิลา ได้เดินทางมาศึกษาพุทธศาสนากับนักปราชญ์ที่ศรีวิชัย (สุมาตรา)
เป็นเวลา 10 – 20 ปี หลังจากนั้นใน พ.ศ. 1581 ท่านได้รับเชิญไปยังธิเบต
ั
ณ ที่นั้นท่านเป็นที่รู้จักในชื่อ “ทีปงกระ ศรีชญานะ” (Dipankara Srijnana)
ท่านได้ปรับปรุงพระพุทธศาสนาในธิเบตก่อนมรณภาพในพ.ศ. 1597 แม้ใน
ั
ปจจุบันพระพุทธศาสนาธิเบตก็ดูเหมือนจะสะท้อนความเชื่อและพิธีกรรม
บางอย่างของอินโดนีเซียโบราณ (Miksic, 1990: 21)
ร่องรอยของมหายานแบบตันตระ ปรากฎอย่างชัดเจนที่พุทธสถาน
ต่างๆ หลายแห่งที่สร้างขึ้นในช่วงการปกครองของราชวงศ์ไศเลนทร์ ที่มี
ชื่อเสียงที่สุด คือ บุโรบุโด (ภาษาไทยเรียก บุโรพุทโธ) นอกจากนี้ยังปรากฏ
127
