Page 202 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 194

ราชวงศ์สาตวาหนะทําการปกครองโดยแบ่งเป็นกลุ่มย่อย ๆ มีข้าหลวงหรือผู้ปกครองท้องถิ่น
จํานวนมาก ผู้ปกครองท้องถิ่นเหล่านี้มีคํานําหน้าว่ามหาราฐี (maharathis) และมหาโภชะ ( mahabhojas)

ในจารึกของสาตวาหนะที่ถ้ําทางพุทธศาสนาในเดคข่านตะวันตก ปราก ชื่อผู้ปกครองเหล่านี้ในฐานะเป็นผู้
อุทิศ และคนกลุ่มนี้ยังมีความสัมพันธ์ทางการแต่งงานกับราชวงศ์สาตวาหนะอีกด้วย จารึกแรกสุดที่กล่าวถึง

การอุทิศที่ดินของกษัตริย์รวมถึงการยกเว้นภาษี เป็นของในสมัยสาตวาหนะ และกษัตระปะ เช่น จารึกนะเน-

าต (Naneghat) ของนาคนิกะ (ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล) กล่าวถึงการอุทิศที่ดินให้แก่นักบวชของรัฐ
(officiating preist) การอุทิศหมู่บ้านให้แก่นักบวชเมื่อมีการทําพิธีศารท (shrauta sacrifices) รวมถึงพิธีอัศว-

เมธ (ในจารึกนะเน าตของนาคนิกะ ศตวรรษที่ 1ก่อนคริสตกาล) และการอุทิศที่นาโดย Ushavadata เพื่อ
30
เป็นแหล่งอาหารสําหรับภิกษุในพุทธศาสนาที่จําพรรษาอยู่ในถ้ํา

ราชวง วกา กะ ห่งเดคข่าน

เรื่องราวทางประวัติศาสตร์ของราชวงศ์นี้ ส่วนใหญ่ได้จากจารึกและหลักฐานที่เป็นลาย

ลักษณ์อักษรอื่น ๆ เช่น คัมภีร์ปุราณะ ที่มาของคนกลุ่มนี้ยังคลุมเครือ บางพวกกล่าวว่ามาจากทางใต้
เนื่องจากมีการกล่าวถึง “วกา กะ” ในชิ้นส่วนจารึกที่พบที่อมราวดีและอานธระประเทศ บางกลุ่มกล่าว

ว่าน่าจะมีที่มาจากแถบวินธัย ทางเหนือของแม่น้ํานรรมทา (ตามที่ระบุในปุราณะ) และการที่ได้พบจารึก
รุ่นแรก ๆ ของราชวงศ์นี้เป็นจํานวนมากในบริเวณนี้ จึงน่าเชื่อว่าแถบวินธัย น่าจะเป็นถิ่นเดิมของพวก

31
วกา กะ
พวกวกา กะปกครองตั้งแต่ช่วงกลางของพุทธศตวรรษที่ 8 – ต้นพุทธศตวรรษที่ 11 มี
ความสัมพันธ์ทางการแต่งงานกับราชวงศ์คุปตะ ราชวงศ์นาคาแห่งปัทมาวตี ราชวงศ์กดัมพะแห่ง

กรรณา กะ และวิษณุกุนทินแห่งอันธระ

ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์นี้คือ วินธัยศักติที่ 1 (Vindhyashakti I) ตามมาด้วย ประวรเสนะ
ที่ I (หรือที่มีปราก ในปุราณะในชื่อ Pravira) รุทรเสนะที่ 1 (Rudrasena I) และปฤถวีเศนะที่ 1

(Prithvishena I)
ในสมัยของปฤถวีเศนะที่ 2 (Pravarasena II) ได้ปราก จารึกจํานวนมาก

กษัตริย์องค์สุดท้ายที่เป็นที่รู้จักกันคือพระเจ้าหริเศนะ (Harishena) ถ้ําอชันตาหลายถ้ํา

ขุดขึ้นในสมัยนี้ อีกทั้งยังปราก จารึกในหลายถ้ํา เช่น ถ้ําหมายเลข 16 และ 17

30
Singh : pp.383-384.
31 Singh : p.481.