Page 225 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 225

โบราณคดีอินเดีย | 217








                                          1.8 อุษา เทพธิดาแห่งรุ่งอรุณ
                                          1.9 วิษณุ เทพแห่งแสงอาทิตย์ เป็นผู้ทําให้โลกหมุนไป ทําให้มี 4 ฤดูและมี

                       365 วัน สัมพันธ์ใกล้ชิดกับพระอินทร์
                                        2. เท  ระจําบรรยากา  เช่น

                                          2.1  อินทร์  เทพแห่งอากาศ  พายุ และเทพแห่งสงคราม ในฐานะเทพแห่ง

                       อากาศ เป็นผู้ควบคุมการเปลี่ยนแปลงของลมฟ าอากาศ ควบคุม น และฟ าผ่า ถือสายฟ าเป็นอาวุธ
                       พวกอารยันนับถือพระอินทร์เป็นเทพเจ้าแห่งการสงคราม เนื่องจากเป็นเทพแห่งพายุและนํา นมาให้

                       จึงได้รับการบูชามากและกลายเป็นเทพสําคัญคู่แข่งของวรุณ
                                          2.2 มารุต ผู้ช่วยพระอินทร์ เป็นเทพแห่งพายุ (ลมอยู่เบื้องหลังพายุ) (คณะ

                       เทพมารุต ประกอบด้วยเทพหลายองค์)

                                          2.3 วายุและวาตะ เทพแห่งลมพายุ
                                          2.4 โสมะ เทพแห่งความอยู่ยงคงกระพัน ชีวิตอมตะ กลายเป็นเทพแห่งการ

                       สงคราม มีอํานาจมาก ในยุคหลังกลายเป็นเทพองค์เดียวกับพระจันทร์

                                          2.5  รุทระ  เทพแห่งสาย น  และพายุ น บิดาของมารุต อยู่ตามภูเขา เป็น
                       เทพแห่งการทําลายล้าง เทพแห่งสัตว์ป า มีลักษณะดุร้าย น่ากลัว

                                        3. เท  ระจํา  ้นดิน เช่น
                                          3.1 ปฤถวี เทพีประจําพื้นดิน สัญลักษณ์เป็นวัวตัวเมีย (ทโยสและปฤถวีเป็น

                       ผู้ให้กําเนิดมนุษย์และเทวดาทั้งปวง)

                                          3.2 สรัสวดี เดิมเป็นชื่อแม่น้ําต่อมากลายเป็นเทพีแห่งวิชาการ
                                          3.3 อัคนิ เทพแห่งไฟ เป็นเทพสําคัญ คู่อริกับพระอินทร์ เป็นเทพประธานใน

                       ยัญพิธี จึงเป็นสื่อกลางระหว่างมนุษย์และเทพ เป็นเทพประจําเรือน

                        ิ ีกรร
                                  ดังที่กล่าวไปแล้วว่า ปรัชญาในยุคพระเวทโดยเฉพาะช่วงต้นคือการทําให้เทพพอใจเพื่อ

                       ที่จะได้ปกปักรักษาและบันดาลสิ่งที่มนุษย์ต้องการ จึงต้องมีพิธีกรรมสวดอ้อนวอน ขอความช่วยเหลือ

                       รวมถึงการเซ่นสังเวย (พลี) ต่อเทพเจ้า เรียกว่า ยัชญะ (yajna) ผู้ทําพิธีคือพราหมณ์
                                  พิธียัชญะ มีพราหมณ์ทําหน้าที่ 3   คน สวดฤคเวท ยชุรเวท และสามเวท ในขณะ

                       ประกอบพิธีกรรม ส่งของเซ่นสังเวยผ่าน “อัคนิ” – เทพแห่งไฟ ฟ นที่ใช้ประกอบพิธีเรียก “ไม้ศมี” ให้

                       ไฟร้อนแรงที่สุด เชื้อเพลิงคือเนยเหลวหรือ ี (ghee) เครื่องเซ่นสังเวยมักเป็นผลผลิตจากวัว ซึ่งเชื่อว่า
                       มีความศักดิ์สิทธิ์ เช่น นม เนย รวมถึงข้าวบาร์เลย์ เนื้อสัตว์ (วัว ควาย แกะ แพะ (ตัวผู้))
   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230